متاسفانه نازل شدن کیفیت مباحث در بین نخبگان موجب گشته که بیش از مباحثه عقلانی، شاهد دعواهای شخصی و جریانی باشیم.
گروه دین و اندیشه_سید محسن عبدالهی: اگر به دعواهای این روزهای جامعه نخبگانی کشور در موضوعات مختلف نگاهی بیندازیم، فارغ از این که ما چه گرایش سیاسی خاصی داشته باشیم یا آن افراد متعلق به کدام جریان باشند، یک نقطه مشترک میان تمام این ها وجود دارد. سطحی شدن مباحث و تقلیل آن ها از ساحت نظر به عرصه مصادیق خرد. این اتفاق در سطح نخبگان موجب می شود که ایده و نظر تولید نشود و سطح تفکر و تعقل در جامعه نه تنها دچار پیشرفت نگردد، بلکه روز به روز دچار پسرفت هم بشود و هر بی سوادی از گوشه ای پرچمی بلند کند.
به گزارش بولتن نیوز، قطع به یقین وقوع چنین اتفاقی برآیند خوبی از آینده به دست نمی دهد. البته شاید عده ای توجیه بیاورند که فرضا در مساله عدالت دیگر زمان بیان نظر نیست و باید به صورت عملیاتی به این حوزه نگریست. این صحبت زمانی می تواند مورد پذیرش قرار بگیرد که دچار تقلیل عدالتخواهی به مسائل خرد همچون ساعت و انگشتر و کیف نباشیم و بدانیم که عدالت چیست و چه تعریفی دارد. به همین دلیل به نظر می رسد که اتفاقا برای مشخص شدن این حد و مرزها نیازمند تفکر و ارائه ایده و تربیت و پرورش اذهانی هستیم که بدانند عدالت واقعی چیست و چگونه باید در پی تحقق آن بروند.
اینجا عدالت تنها به عنوان مصداقی آورده شد تا اصل بحث ملموس تر شود و برای مخاطب قابل فهم. متاسفانه نازل شدن کیفیت مباحث در بین نخبگان موجب گشته که بیش از مباحثه عقلانی، شاهد دعواهای شخصی و جریانی باشیم. یعنی دو طرفی که عاجز هستند از استدلال علمی و عقلی، از آن جهت که خیال می کنند بسیار عالم هستند و بیش از بقیه می فهمند و یا از دیگران مسلمان تر و انقلابی ترند و یا از سایرین بیشتر به ایران و ملت اهمیت می دهند، این حق را برای خود قائل می شوند که با نگاه از بالا و حق به جانب نسبت به سایرین حکم صادر کنند.
اما حقیقت این است که همه ما کم و کاستی هایی داریم و در بهترین حالت، قطعا بسیاری از موارد در حیطه تخصصمان نیستند تا در مورد آن ها نظر بدهیم. اگر چنین دیدی داشته باشیم و خیال برمان ندارد که ما منتهای همه چیزهای خوب هستیم و هر کسی جز ما، ناحق است، آن وقت به جای دعوا کردن، تهمت زدن و فحاشی، اختلافاتمان را به عرصه نقد عقلانی و دور از احساس می آوریم و همزمان که در جهت اثبات حقانیت خود از طریق درست آن هستیم، به رشد عقلانیت و دوری از هیجان زدگی و جوگیری در فضای عمومی جامعه نیز کمک می کنیم و روند رشد فکری مردم را سرعت می بخشیم. این رویه ای است که با شریعت ما و سیره ائمه معصومین علیهم السلام نیز تطابق دارد و می بایست به عنوان الگو پیش روی ما قرار بگیرد.