بهشت جایگاه روضه‌خوان‌های اباعبدالله/ مکتب امام حسین(ع) درسی برای همه اقشار جامعه

گروه دین و اندیشه: استاد حوزه علمیه گفت: امام صادق(ع) در حدیثی به واجب بودن بهشت برای روضه‌خوان‌های اباعبدالله اشاره کرده است.

به گزارش بولتن نیوز، به مناسبت ماه محرم به سراغ حجت‌الاسلام والمسلمین سید ناصر احمدی، استاد سطوح عالی حوزه علمیه رفتیم و ایشان ضمن عرض تسلیت به مناسبت شهادت امام حسین(ع) و یاران با وفای ایشان به پرسش‌های خبرنگار ما پاسخ دادند که مشروح کامل این گفتگو در ادامه از نظر می‌گذرد.

حجت‌الاسلام والمسلمین سید ناصر احمدی، کارشناس احکام دفتر آیت‌الله العظمی نوری همدانی در گفتگو با خبرنگار بولتن‌نیوز؛ در پاسخ به این سؤال که  روضه‌خوان امام حسین(ع) چه جایگاهی دارد؟ با اشاره به حدیث معروفی از امام صادق (ع)  که فرمودند «مَن بَکی أَو أَبکی أَو تَباکی فی مُصیبةِ الحُسین حُرِّمَت جَسَدَهُ علی النار و وَجَبَت لَهُ الجَنَّه گفت:  هرکس در مصیبت امام حسین بگرید یا بگریاند و یا ( اگر گریه‌‎اش نیامد ) خود را به حالت گریه بزند، جسدش بر آتش حرام شده و بهشت بر او واجب می‌گردد.»

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه در ادامه به موضوع جایگاه روضه خوان اهل بیت(ع) از نگاه بزرگان دین پرداخت و افزود: ارزشی که اهل بیت (ع) برای روضه خوان، شاعر و مداح امام حسین(ع) و دیگر ائمه (ع) قائل بودند، باعث می شد که این بزرگان حتی برای کسانی که روضه می‌خوانند و مداحی می کنند، صله در نظر بگیرند.

حجت‌الاسلام والمسلمین احمدی با اشاره به جمله مشهور مقام معظم رهبری در دیدار با مداحان اهل بیت(ع) گفت: مقام معظم رهبری فرمودند: «روضه بخوانید؛ بنده طرفدار روضه خوانی هستم؛ من خودم هم روضه خوان هستم...»

امام جماعت مسجد طوس به سنت هدیه دادن اهل بیت به شاعران، مداحان و روضه خوان ها اشاره کرد و افزود: «امام سجاد(ع) خرج 40 سال زندگی فرزدق،  شاعر معروف را یک جا به او داد به پاس یک شعر که در مدح اهل‌‎بیت و امام سرود و آن را در حضور هشام خلیفه ی غاصب در مسجد الحرام خوانده بود. عجیب تر آنکه امام سجاد از او عذر خواهی کرد که کاش بیشتر داشتم و به تو صله می‌دادم.

کارشناس احکام دفتر آیت‌‌الله العظمی نوری همدانی ادامه داد: از امام باقر(ع) روایت است که «سه عدد جواهر  ارزشمند به کمیت، شاعر معروف اهل‌بیت (ع) دادند به پاس شعری که در فضایل اهل‌بیت(علیهم‌الاسلام) سروده بود و هم‌چنین امام صادق(ع) به «اشجع اسلمی»، شاعر معروف به پاس چند بیت در مدح اهل بیت  400 درهم و سکه ی نقره به ایشان دادند.

این کارشناس حوزه دین در پاسخ به این سؤال که تاریخچه روضه خوانی از چه زمانی بوده است؟ تشریح کرد: موقعی که حمزه سیدالشهدا(ع) در جنگ احد به شهادت رسیدند و اصل عزاداری و اقامه ماتم برای شهداء در اسلام سابقه دیرین دارد و از اخبار بر می‌آید که پیامبر (ص) نیز آن را تأیید کرده است و در برگزاری آن همت می‌گماشت. اما در رابطه با کیفیت و شیوه برگزاری عزاداری برنامه خاص، حدیث و روایت معتبری وجود ندارد و مشخصه‌های عزاداری در زمان پیامبر (ص) و ائمه اطهار (ع) محدود بود به مرثیه سرائی، گریستن و گریاندن در قالب شعر و مرثیه، جز این که هنگام رحلت پیامبر اکرم (ص) بنا بر نقل عایشه زنان به عزاداری پرداختند (و به سینه و صورت خود می زدند) و ابن هشام می نویسد بعد از اتمام جنگ احد که رسول الله (ص) به خانه خود می رفت، عبورش به محله «بنی عبد الاشهل» و «بنی ظفر» افتاد و صدای زنان آنها که بر کشتگانشان گریه می کردند به گوش آن حضرت (ص) رسید و موجب شد که اشک بر صورت او جاری گردد و در پی آن فرمود: «ولی کسی نیست که بر حمزه بگرید».

حجت‌الاسلام والمسلمین احمدی ادامه داد: رؤسای قبیله بنی عبد الاشهل پس از آگاهی از این موضوع، به زنان قبیله شان دستور دادند، لباس عزا بپوشند و به در مسجد بروند و در آن جا برای حمزه اقامه ماتم کنند. رسول خدا (ص) که صدای گریه آنها را شنید، از خانه خویش بیرون آمده، از آنها سپاس گزاری کرد و فرمود: «به خانه های خود بازگردید خدای تان رحمت کند که به خوبی مواسات خود را انجام دادید»

کارشناس احکام دفتر آیت‌الله العظمی نوری همدانی اظهار کرد: مراسم عزاداری امام حسین(ع) نخستین بار در روز یازدهم محرم سال 61 هجری در کنار اجساد مطهر شهیدان توسط اهل بیت‏ علیه السلام برگزار شد.

وی ادامه داد: پس از آن هنگام ورود کاروان اسیران به کوفه، امام زین‌‏العابدین و حضرت زینب و ام‏ کلثوم علیهم السلام برای مردم کوفه که برای تماشا آمده بودند، سخنرانی کردند. در پی این سخنرانی‌ها صدای ضجه و گریه از خانه‏‌ها و مردم کوفه بلند شد. که به نوعی عزاداری برای شهدا و افشاگری امویان بود.

حجت‌الاسلام احمدی افزود: پس از ورود کاروان اسراء به شام و خطابه خوانی امام سجاد(ع) در شام، یزید به اهل بیت امام حسین اجازه داد که عزاداری کنند و اهل ‏بیت ‏به مدت سه روز به طور رسمی در شام عزاداری کردند. در پی آن خطابه و این عزاداری‌ها، انقلاب بزرگ فکری در شام پدید آمد و اکثر قریب به اتفاق مردم نسبت ‏به دستگاه حاکمه بدبین شدند.

وی ادامه داد: عزاداری بعدی در مدینه برپا شد. پس از ورود اهل بیت به مدینه عزای عمومی بر پا شد و تمامی مردم مدینه ناله و ضجه کردند. پس از آن حلقه‏‌های عزاداری توسط اشخاص و افراد سرشناس بر پا شد. از جمله کسانی که در مدینه‏ مجلس‏ عزاداری بر پا کرد، حضرت زینب سلام الله علیها بود. این عزاداری مدینه را در آستانه انفجار و حرکت عمومی قرار داد و عمر بن سعد جریان را به یزید گزارش داد و اعلام کرد که  تحقیقا وجود زینب کبری(س) در مدینه اندیشه‏‌ها را تحریک می‏‌کند، زیرا او سخنور دانا و باهوش است. خود و کسانی که با او همراهی می‏‌کنند، در نظر دارند برای خونخواهی حسین قیام کنند و پس از شهادت امام حسین(ع)، ائمه خود اقامه عزاداری می‏‌کردند و شیعیان را به اقامه عزا و گریه و عزاداری تشویق می‌نمودند.

امیرالمؤمنین (ع) به امام حسین (ع) شهادتشان را خبر داده بودند

حجت‌الاسلام احمدی با اشاره به حدیثی از امام صادق (ع) گفت: روزی امیرالمؤمنین و امام حسین (ع) با یکدیگر گفت و گو می‌کردند. آنگاه امیرالمؤمنین با اشاره به کشته شدن امام حسین (ع) به دست بنی امیه، بیان می‌دارند که ایشان در راه اسلام و رسول خدا شهید خواهند شد.

وی ادامه داد: حضرت امیرالمومنین (ع) در روایتی دیگر با اشاره به شهادت امام حسین (ع) از مکان کشته شدن ایشان در بین دو نهر خبر می‌دهند.

حجت‌الاسلام والمسلمین سید ناصر احمدی به تشریح درسی که باید از مکتب امام حسین(ع) بگیریم اشاره کرد و افزود: در این مکتب همه اقشار مختلف از  طفل شیرخوار گرفته تا زن و مرد، پیرو جوان در این مکتب بودند و  بزرگترین درسی که ما باید از مکتب امام حسین(ع) و دانشگاه عاشورا بگیریم این است که خدا را بشناسیم و معرفت و عشق به خدا پیدا کنیم؛ حدیث «مَن عَرَفَ نَفسَه»‏ حدیثی مشهور است که در آن شناخت نفس، راهی برای شناخت خدا معرفی شده است. متن حدیث به این شرح است: «مَنْ‏ عَرَفَ‏ نَفْسَهُ‏ فَقَدْ عَرَفَ رَبَّهُ»؛ هرکس خود را بشناسد، قطعاً خدایش را خواهد شناخت. این حدیث هم از پیامبر اسلام(ص) و هم از امام علی(ع) نقل شده است و وقتی خدا را شناختیم درس بعدی امام شناسی است؛ امام زمان خود را بشناسیم که از پیامبر اسلام(ص) روایت است که فرمودند: مَنْ ماتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ إمامَ زَمانِهِ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّة؛ هر کس بميرد و امام زمانش را نشناخته باشد، به مرگ جاهلى مرده است. و همین طور پشتیبان ولی‌فقیه زمان خویش باشیم.

استاد سطوح عالی حوزه علمیه ادامه داد: ایثارگری درسی دیگری از مکتب امام حسین(ع) است که هم شامل ایثار خون در راه اسلام است و هم شامل ایثار مال در راه خدا است بیایم از مالمان به فقرا کمک کنیم.

حجت‌الاسلام احمدی با تأکید بر اینکه مهمترین درسی که  از مکتب امام حسین(ع) باید بیاموزیم مسئله امر به معروف و نهی از منکر است اظهار کرد: امر به معروف و نهی از منکر  در جامعه کمرنگ شده است این قدر این مسئله مهم است که اباعبدالله مبارزه خود را امر به معروف و نهی از منکر معرفی می‌کند.

حجت‌الاسلام و المسلمین سید ناصر احمدی در پایان یادآور شد: در مقابل بی‌عدالتی ایستادن، ظلم‌ستیز بودن و فداکاری و استقامت را مسئولین سرلوحه کار خود قرار دهند و از امام حسین(ع) الگو بگیرند.

گفتگو از علیرضا برومند