به گزارش بولتن نیوز، متن این یادداشت به شرح زیر است:
اتفاقی که در کرمانشاه افتاد، حکم تخریب به اسم زمین‌خواری و برخورد غیرانسانی با مردم حاشیه‌نشین که به مرگ یک مادر کرمانشاهی منجر شد، تقریباً رویه‌ای همه‌جایی در تعامل با حاشیه‌نشین‌های محروم، از انقلاب سفید شاه تا امروز است.
ازیک‌طرف زندگی در روستاها را به هم می‌زنیم و کشاورز را مجبور به مهاجرت می‌کنیم، از طرف دیگر حق جان‌پناه را از آن‌ها می‌گیریم، بعد هم با قانون و مشت محکم با آن‌ها برخورد می‌کنیم. برای اعمال آن‌هم شهرداری‌ها و نیروهای حافظ نظم مستقیم و غیرمستقیم، خیلی اوقات خارج از چارچوب عمل کرده و از نیروهایی استفاده می‌کنند که از این برخوردها می‌کنند. حالا اینجا بین اوقاف و شهرداری هم اختلاف بوده.
ولی اصل تغییر این رویه است که با مردم محروم و بی‌پناه و مورد استضعاف واقع‌شده این‌گونه عمل شده و نسبت به زندگی و جان این آدم‌ها بی‌مسئولیتی می‌شود. هیچ نیروی رسمی پشتیبانی‌کننده از این‌ها هم پیدا نمی‌شود. مگر اینکه گروه‌های مردمی وارد شوند. این کافی نیست. قانون و قدرت باید خودش را ملزم به پشتیبانی از محرومین بداند. حتی اگر جایی حق با آن‌ها نباشد برای حل مشکل آن‌ها چاره‌اندیشی کند. چنین رفتارهایی تحت هیچ شرایطی پذیرفتنی نیست. یادم نمی‌آید یک‌بار هم دیده باشم با مرتکبین این نوع رفتارها با مردم برخورد شده باشد.
از کارهایی که نماینده‌ها اینجا می‌توانند انجام دهند، فراخواندن وزیر کشور به مجلس و سؤال درباره عملکرد شهرداری و نیروی حافظ نظم است.
انتهای پیام/#
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com