دیکتاتوری همین رفتاری است که در پس آزادی بیان و زنده باد مخالف من پنهان شده تا نگذارد که احدی کلامی بگوید که مطابق میل این ها نیست حتی اگر آن فرد نه وابسته به جمهوری اسلامی باشد و نه از رسانه ای رسمی برای ابراز آن عقاید بهره ببرد بلکه تنها در یک صفحه شخصی اعتقادات خود را عیان نموده باشد.
گروه فرهنگی: پیگیران فضای مجازی احتمالا در چند روز اخیر با موضوع درگیری مجازی میان محسن چاوشی و همسر ابراهیم حامدی، خواننده لس آنجلسی برخورد کرده اند. اظهار ارادت محسن چاوشی به حضرت امیر علیه السلام در ایام شب های قدر و شهادت ایشان، با واکنش مشمئزکننده همسر خواننده نوکر سعودی همراه گشت و با انتشار متنی در اینستاگرام نه تنها به چاوشی توهین شد، بلکه پا را فراتر گذاشت و امیر المومنین علیه السلام را نیز مورد بی ادبی خود قرار داد.
به گزارش بولتن نیوز، همین رفتار موجب شد که چاوشی نیز سکوت نکند و در پاسخی محکم و قاطع در مقابل زن خواننده لس آنجلسی ایبستاد. این که محسن چاوشی از عقاید خود دفاع کند و حبش به علی علیه السلام را ابراز، چیز غریبی نیست. اتفاقا اظهار نارضایتی طرف مقابل هم اصلا مایه تعجب نیست. پول و لقمه حرامی که به واسطه دریوزگی برای حکام مرتجع و عرب منطقه به دست آمده و اجرای کنسرت برای خیل منافقین حاضر در عربستان سعودی، نتیجه ای جز این نخواهد داشت که مطابق میل و سلیقه آن ها عمل نمایند.
آن چه که توسط زن ابراهیم حامدی منتشر گشته تنها یک واکنش ساده و اظهار عقیده نبوده و بیشتر شبیه به پروژه ای است که اتفاقا پیش از او نیز توسط یک اینفلوئنسر دیگر مطرح شده بود. اما جذابیت ماجرا در جایی است که این افراد ادعای آزادی بیان دارند و مدعی هستند که هر کسی در ابراز عقایدش صاحب اختیار است اما همین ها طاقت ندارند که محسن چاوشی یا هر فرد دیگری حبش به امامش را ابراز کند و بلافاصله در مقابلش می ایستند.
این جماعت با این سبک رفتاری دیکتاتورمابانه خود درباره جمهوری اسلامی هم ابراز نظر می کنند و نظام را به خفه کردن صدای منتقدان و مخالفان متهم می نمایند در حالی که خودشان حتی اجازه اینکه بگذارند یک هنرمند از جنس خودشان عقایدش را آزادانه ابراز کند، نمی دهند. دیکتاتوری همین رفتاری است که در پس آزادی بیان و زنده باد مخالف من پنهان شده تا نگذارد که احدی کلامی بگوید که مطابق میل این ها نیست حتی اگر آن فرد نه وابسته به جمهوری اسلامی باشد و نه از رسانه ای رسمی برای ابراز آن عقاید بهره ببرد بلکه تنها در یک صفحه شخصی اعتقادات خود را عیان نموده باشد.
در این شرایط است که لشکری از سلبریتی ها و اینفلوئنسرها راه می افتند تا اثبات نمایند که حق با همسر آقای خواننده است و محسن چاوشی اشتباه کرده به هتک حرمت آن زن پاسخی قاطع داده است. در واقع به عقیده این ها اگر چاوشی اظهار عقیده نماید،؛ تحجر است و عقب ماندگی و اگر طرف مقابل واکنش نشان دهد، یک عمل مبتنی بر آزادی بیان است ولو اینکه در آن نسبت به مقدسات توهین صورت بگیرد. اما پاسخ دوباره چاوشی به همان حرف ها، نتیجه اش می شود انواع برچسب هایی که باید بخورد زیرا مطابق با جریان آب رودخانه این جماعت شنا نکرده و مسیری دیگر را برگزیده است.
رویه ای بر طبق آن که همه آزادند هر نوع تفکری را ترویج کنند و از هر چیزی بگویند اما کسی حق ندرد از دین داری و علاقه به ائمه اطهار علیهم السلام یا شهدا چیزی بگوید، نهایت رذالت است و مطابق با خوسته های دشمنانی که در حال خرج کردن پول هستند برای نابودی اعتقادات مردم ایران. این رفتار نشان می دهد که مشکل با چاوشی و من و دیگران نیست بلکه مساله بر سر اصل دین است و اعتقاداتی که باید تخریب شوند. حال در این مسیر اگر لازم باشد نوید محمدزاده، محسن چاوشی، علیرضا افتخاری و هر فرد دیگری که از اعتبار اجتماعی برخوردار و از یک طیف مشخص است، مورد حمله قرار خواهد گرفت بابت ابراز نظرهایش.