در آستانه پخش سریال کتونی زرنگی تصاویری از کامنت های ملاقلی پور در اینستاگرام منتشر شد
مشکل در سیستمی است که بدون تحقیق درست به برخی فضا می دهد و آن ها را بزرگ می کند و جیبشان را پر، اما نمی تواند از حیثیت خود و انقلاب در مقابل یاوه گویی هایشان دفاع کند.
گروه فرهنگی: سریالی با عنوان کتونی زرنگی و با کاگردانی علی ملاقلی پور و تهیه کنندگی محمدرضا شفاه قرار بود شب گذشته از شبکه سوم سیما پخش بشود که بنا به دلایلی از پخش قسمت اول آن جلوگیری به عمل آمد. همزمان با این اتفاق تصاویری از کامنتت های ملاقلی پور که فرزند مرحوم رسول ملاقلی پور، فیلمساز مطرح سینمای جنگ می باشد، منتشر شد که حواشی فراوانی ایجاد کرد.
به گزارش بولتن نیوز، ملاقلی پور در این کامنت ها به صورتی واضح به مقام معظم رهبری توهین می کند و صفت هایی بد به ایشان نسبت می دهد. به صورت معمول اگر فردی چنین عقایدی داشته باشد، نهادهای انقلابی هرگز با او همکاری نخواهند کرد و یا آثارش از رسانه رسمی کشور پخش نخواهند شد. اما متاسفانه باید گفت که تولیدکننده اصلی سریال کتونی زرنگی، باشگاه فیلم سوره متعلق به حوزه هنری می باشد. یعنی نهادی که مستقیما تحت مدیریت رهبر معظم انقلاب قرار دارد، اقدام به تولید اثری با کارگردانی فردی نه تنها مخالف، بلکه توهین کننده در فضای عمومی به ایشان کرده است.
البته شفاه در توضیحاتی مدعی شد که زمان آن اظهارنظرها از سوی ملاقلی پور، 90 درصد کار ساخته شده بود و دیگر نمی شد کار را نیمه تمام گذاشت و حتما باید فکری به حال پایان آن با توجه به هزینه صورت گرفته، می شد. اگر از توضیحات شفاه در باب چرایی ادامه دادن کار با ملاقلی پور هم راضی شویم، همچنان این سوال وجود دارد که چرا باید بودجه یک نهاد انقلابی که از جیب بیت المال هم هست، به کسی تعلق بگیرد که یک اثر خوب در کارنامه اش وجود ندارد. یعنی نه مستند راه طی شده پیرامون بازرگان آن چنان مورد تایید اهل فن قرار گرفت و نه فیلم سینمایی قندون جهیزیه کاری بود که بابتش چنین فضایی به این کارگردان تعلق بگیرد.
جدای از این اگر یک فرد نه کارنامه ای پربار داشته و از میان مایگی هم سرشار و اساسا اعتقادی هم به ولی فقیه نداشته باشد، چگونه ممکن است که یک نهاد انقلابی تحت مدیریت ولی فقیه از او حمایت کند؟! چه رابطه ای وجود داشته که موجب گشته به این فیلمساز تاحدودی ناموفق اعتماد شود؟! شخص محمدرضا شفاه باید پاسخگو باشد چرا فیلمنامه ای را که در مالکیت سوره بوده و اصلا متعلق به ملاقلی پور نبوده، با آن بودجه فراوان و عوامل حرفه ای و اسم و رسم دار در اختیار وی قرار داده اند؟!
البته که از این دست اتفاقات در نهادهای انقلابی ما در چند سال اخیر کم رخ نداده است. چه بسیار به اصطلاح هنرمندانی که با سازمان هایی همچون اوج و حوزه هنری همکاری کرده اند و کسب درآمد هنگفتی داشته اند، اما دو روز بعد علیه همان نهادها موضع گیری کرده اند و نظام را زیر سوال برده اند. مشکل در سیستمی است که بدون تحقیق درست به برخی فضا می دهد و آن ها را بزرگ می کند و جیبشان را پر، اما نمی تواند از حیثیت خود و انقلاب در مقابل یاوه گویی هایشان دفاع کند. با آن مثلا معذرت خواهی هم احتمالا دوباره فضای کافی در اختیار ملاقلی پور قرار خواهد گرفت و صد چون این مقاله در آینده وی تاثیری نخواهند گذاشت.