مرحوم آيةالله بهجت رضوانالله تعالي عليه، نوعي از دعا را معرفي فرمودند كه در مستجاب شدن آن ترديدي نيست.
جهان:
اين عارف جليلالقدر، رحمةالله عليه، در پاسخ به سوالي فرمودند:
برخي گمان ميكنند كه دعا، كار پيرزنها و پيرمردها و عجزه [ناتوانان] است،
آنها كه نميتوانند در ميدان جنگ و جهاد شمشير بزنند؛ ولي معلوم ميشود
مساله از اين بالاتر است! در روايت درباره شرايط استجابت دعا آمده است: "من
دعا و هو لايحس سوي الاجابة استجيب له"، يعني هر كس دعا كند و جز اجابت
احساس نكند، دعايش مستجايب ميشود.
ايشان در ادامه ميفرمايند:
گويا حالتي در ما پيدا شده شبيه به ياس از اجابت، كه دعاي ما فقط به زبان و
لقلقهي لساني است؛ نه دعاي برخاسته از دل مطمئن و اميدوار به اجابت. قلب
متيقن و دل شكستهاي ميخواهد كه دعايش مثل تير به هدف برسد، به گونهاي كه
دعا كنيم و اجابت آن را بفهميم و يا حداقل به ما وعدهي استجابت آن را
بدهد، ولو بعد از چهل سال، همچنان كه درباره حضرت يعقوب عليهالسلام ظاهرا
دارد [محقق شد].
بنابراين فرموده حضرت آيةالله بهجت، آن دعايي
مستجاب است كه دعاكننده در آن مطمئن به اجابت باشد و اين امر به قول ايشان
قلب متيقن و دل شكسته ميخواهد.
(كتاب پرسشهاي شما و پاسخهاي آيةالله بهجت، جلد دوم)