پنج سال من هی این را منتشر می‌کردم و یک جماعتی هم، هی به نام دکتر هم‌خوان! حتی پارسال هم در داستان شب خواندمش که یک خانمی آمد شاکی! عصبانی! که «خجالت هم خوب چیزی است...! دزدی، دزدی، از نوشته‌های دکتر هم رونوشت و دزدی؟!» من هم خیلی جدی گفتم که «خانم محترم! دکتر کجا بود؟! من نوشته‌ام!» از من انکار و از ایشان اصرار... آخرسر گفتند که این مطلب را در یکی از کتاب‌های ایشان خوانده‌اند و صدالبته که از آن موقع رفته‌اند تا بیایند به من ثابت کنند...
تا امروز! که دیدم یک صفحه سیاسی با غرض‌ورزی تمام، این نوشته را باز با نام دکتر شریعتی منتشر کرده است. با نهایت احترام و با درود به روح پرفتوح ایشان؛ نویسنده این خطوط من هستم. اصراری ندارم که نام نویسنده را به اسم من تغییر بدهید اما وجداناً و شرافتاً، دکتر علی شریعتی را خراب نکنید!
به گزارش بولتن نیوز، آن نوشت، مطلبی است که در ادامه می‌آید:
احساسات و اعتقادات را که کنار بگذاریم در حادثه کربلا با سه نمونه روبرو می‌شویم:
اول حسین را داریم که حاضر نیست تسلیمِ حرف زور شود تا آخر می‌‌ایستد، خودش و فرزندانش کشته می‌شوند، هزینه انتخابش را می‌‌دهد و به چیزی که نمی‌خواهد تن نمی‌‌دهد. از آب می‌گذرد، از آبرو نه!
دوم یزید را داریم که همه را تسلیم میخواهد، مخالف را تحمل نمی‌‌کند، سرِ حرفش می‌‌ایستد، نوه پیغمبر را سر میبرد، بی‌‌آبرویی را به جان می‌خرد و به چیزی که میخواهد می‌رسد.
و بعد عمرِ سعد را داریم که به روایتِ تاریخ تا روز هشتم محرّم در تردید است. هم خدا را میخواهد هم خرما، هم دنیا را میخواهد هم آخرت، هم میخواهد حسین را راضی کند هم یزید را، هم عمارتِ کوفه را میخواهد، هم احترامِ مردم را. نه حاضر است از قدرت بگذرد، نه از خوش‌نامی. هم آب میخواهد، هم آبرو. دست‌آخر اما عمرِ سعد تنها کسی است که به هیچ‌کدام از چیزهایی که میخواهد نمی‌‌رسد، نه سهمی از قدرت میبرد، نه از خوش‌نامی.
ما آدم‌هایِ معمولی راستش نه جرئت و ارادهِ حسین شدن را داریم، نه قدرت و ابزارِ یزید شدن را... اما در درونِ همه ما یک‌عمر سعد هست.
من بیش از همه از عمر سعد شدن می‌ترسم!
انتهای پیام/#
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com