ریشههای مسئلهٔ آب در خوزستان به چند عامل مهم برمیگردد: سدسازی، انتقال آب، گسترش کشاورزی، توسعهٔ نیشکر، فرسودگی شبکههای آبرسانی، ورود پساب نیشکر و کشاورزی، تخلیه فاضلاب شهری و کاهش بارندگیها.
در مورد سدهای ساختهشده و طرحهای انتقال آب قبلی، فعلاً نمیشود کاری کرد؛ اما سدهای در حال ساخت بختیاری، خرسان و کوهرنگ سه بر سرشاخههای کارون و طرحهای انتقال آب کوهرنگ سه و خرسان هرچه زودتر باید متوقف شود.
کشاورزی در خوزستان بازده بسیار پایینی دارد. برای جبران کاهش آورد آب و تأمین حق آبهای طبیعی، راهی جز افزایش دو تا سهبرابری این بازده وجود ندارد. سطح زیر کشت نیشکر و کشتهای فصلی باید کاهش یابد و در کنار آن صنایع پاک و غیر آلاینده و کم آببر جایگزین اشتغال ازدسترفته شود.
تأمین معیشت اولویت اصلی است. بار کاهش بارندگیها و سوء مدیریتها و بارگذاریهای غیرضروری را مردم و کشاورزان و شاغلان نیشکر نباید بدهند. این مستلزم ارائه یک بستهٔ مدیریتی جامع و درازمدت و شفاف در فضایی غیر رانتی است.
نگاه توسعهای آمرانه و عوامانه باید جای خود را به مدیریت دموکراتیک و مشارکت همگانی بر مبنای ارتقای کیفیت زیست، عدالت اجتماعی، حفظ سرزمین و رعایت حقوق آیندگان دهد. اعتمادسازی و تغییر الگوی مصرف در چنین فرآیندی قابلدسترسی است.
انتهای پیام/#
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com