به گزارش بولتن نیوز، کاش کسی پیدا میشد و بررسی میکرد کشورهایی که وضعیت مطلوبی در حوزه سلامت اخلاقی کودکانشان دارند، چگونه به این جایگاه رسیدهاند؟ فقط سند ۲۰۳۰ را اجرایی کردند و شدند بهشت اخلاقیات؟
اصلاً گور بابای سند ۲۰۳۰. سالهاست سازمانهای بینالمللی در حال تجویز دستورالعملهای مختلف برای اقتصاد و سیاست و بالا و پایین ملیتهای گوناگون هستند. کاش کسی پیدا میشد و بررسی میکرد وضعیت کشورهایی که این اسناد را اجرایی کردند چگونه است؟ آیا همه آنها شدند بهشت توسعه؟ نقطه عطف دمکراسی؟
صحبت سر این نیست که باید به کودکانمان، برای حفظ سلامت روانی، جنسی و جسمیشان آموزش بدهیم یا ندهیم؟ بله که باید فرزندانمان، درباره چنین موضوعاتی آموزش ببینند. صحبت سر این است که این آموزش باید چگونه باشد؟
این روش، هر شکلی میخواهد داشته باشد باید بومی هر کشوری باشد. بهرهبرداری از تجربه جهانی لازم است و سرجای خودش کارآمد. اما همانطور که نمیشود برای برزیل و قرقیزستان یک مسیر توسعه طراحی کرد، همانطور هم نمیشود برای آموزش مسائل جنسی به کودکان، در مکزیک همان روشی را پیاده کرد که قرار است در ایران پیاده شود.
راه حل علاج دردها، استفاده از داروهای بدلی نیست. ما برای دردهایمان، داروهای خودمان را میخواهیم. کاش هرچه زودتر برای این کار قدمی برداریم.
سیدمجتبی نعیمی
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com