بحران ارزی درراه است؟سوء مدیریت یا تحریم؛متهم ردیف اول کجاست

گروه اقتصادی: در حالی نشانه های بحران ارزی در ایران آشکار شده است که هنوز مقامات بانک مرکزی و دولت در برابر رشد ادامه دار قیمت دلار سکوت اختیار کرده اند و واکنشی به آنچه در بازار ارز ایران می گذرد نشان نمی دهند.

به گزارش بولتن نیوز، از لابلای نشست های متعدد و جلساتی که پشت درهای بسته برگزار می شود نیز زمزمه تعیین دلار 3800 تومانی برای بودجه سال آینده به گوش می رسد. قیمتی که بی تردید به محض تعیین شدن رشد بهای دلار در بازار آزاد را به همراه خواهد داشت.

 اگر پیش از این به ناحق تحریم متهم ردیف اول بحران ارزی ایران و جهش قیمت انرژی عنوان شد، این بار اما تحریم تنها نیست.

 اگر سابقه چهار بحران ارزی پیشین بررسی شود معلوم می شود مشخص خواهد شد اولین بحران ارزی تحت تاثیر پایانی بر یک اتفاق بزرگ رخ داد. سال 1367 بود، قرارداد 598 پذیرفته شد و جنگ هشت ساله به آخرین قنطه رسید. با اعلام این خبر قیمت ها در بازار ارز رو به کاهش نهاد و هنوز خاطره سکته بازاریان و فعالان بازار ارز در اثر نصف شدن قیمت ها نقل نشست های خاطره گویی است.

 دیگر بار اما سال هایی از پایان جنگ گذشته بود. حالا دیگر کشور آماده بازسازی بود و اتفاقا سیاست تعدیل بود که زمینه را برای رشد بهای دلار فراهم کرد. قیمت ها حالا سودای افزایش داشت و تورم انجام گسیخته می تاخت. داستان نرخ ارز اما در دهه هفتاد به پایان خود نزدیک نشد. اوایل دهه نود با تشدید تحریم ها زمینه برای رشد بهای دلار بیش از پیش فراهم شد. قیمت ها از محدوده 1900 تومان به 4 هزار تومان رسیدند و در این میان تنها کسی که متهم نبود، دولتی بود که به درستی از پس ایفای تعهدات خود در این زمینه بر نیامده بود و به جای واقع نگری و واکسینه کردن اقتصاد، دست به اقداماتی نمایشی زده بود و اعلام کرده بود هر کسی که متقاضی خرید دلار است با کارت ملی اسکناس دلاری تحویل بگیرد.

 همین اقدامات نه تنها به کاهش ذخایر ارزی دولت منجر شد بلکه آسیب های ناشی از عدم ورود دلار در اثر تحریم ها را به شدت افزایش داد.

 حالا اما داستان به نوعی دیگر در حال روایت است. این بار خبری از تشدید تحریم ها نیست. دو سالی از اجرای برجام می گذرد و هنوز روابط بانکی ایران با بانک های بزرگ و معتبر جهان برقرار نشده است. همین حالا موسی الرضا ثروتی، نماینده سابق مجلس تاکید کرده است که هر چند درآمدهای نفتی افزایش یافته اما هنوز امکان ورود پول نفت به کشور فراهم نیست.

 به این ترتیب باید در نظر داشت که پیش تر برخی کارشناسان هشدار داده بودند که تداوم قطع ارتباطات بانکی بین الملل خود می تواند زمینه را برای وقوع یک بحران ارزی تمام عیار فراهم کند اما گویا دولتی ها که تلاش داشتند در تعریف از دستاورد برجام از یکدیگر سبقت بگیرند، این مهم را چندان مورد توجه قرار ندادند تا ترامپ از راه برسد و با اظهاراتی عجیب و غریب، برجام را متزلزل تر از پیش سازد و بازار ترسیده و بحران زده نیز واکنشی این چنین به اتفاق رخ داده نشان دهد. در این شرایط آیا باز هم می توان تحریم را مقصر اتفاقات رخ داده دانست؟ همان گونه که در دو بحران موخر، سوء مدیریت ها بیش از تحریم خارجی اختلالی جدی را در عملکرد اقتصاد ایجاد کرد، این بار نیز داستان با کلماتی دیگر، به همان سبک و سیاق تکرار می شود.