اسلام و قرآنی که امروز دست ما رسیده مدیون عملکرد امام رضا است

گروه دین و اندیشه: ای موسی خداوند فرزندی به تو می دهد به نام علی، او نگاهش با نگاه خدا است، با فهم خدا می شنود، هرچه انجام می دهد و می گوید عین واقعیت و صحیح است، هرگز خطا و اشتباه در او نیست، عالم است و نادان نیست، هرچه هست می داند.

به گزارش بولتن نیوز،  امام هشتم علیه السلام در یک دورانی به امامت رسید و زمامداری و رهبری شیعیان را به عهده گرفت که شاید اگر عملکرد امام هشتم نبود، قطعاً دیگر نامی از اسلام و قرآن امروز به من و شما نمی رسید. در اواخر قرن دوم هجری و ابتدای قرن سوم که ایام امامت امام هشتم علیه السلام است چند مسئله در جهان اسلام و خصوصاً در میان ایران و ایرانیان رخ داده بود.

علومی که از غرب و یونان باستان در عالم اسلام منتشر شد، مربوط به زمان امام هشتم علیه السلام است. افرادی مثل حنین بن اسحاق یا یعقوب بن اسحاق کندی معروف به فیلسوف عرب در زمان امام رضا علیه السلام آمدند افکار و اندیشه های فلسفه ی یونان باستان را به زبان عربی ترجمه کردند و این باعث شد در جامعه ی اسلامی تفکراتی درباره خدا و درباره توحید، نه آنگونه که پیامبر می گوید بلکه آنگونه که غرب می گوید در جامعه اسلامی منتشر شد. یعنی یک خداشناسی غیر دینی در جامعه رخ داد.

از طرفی دیگر مسیحیان و یهودیان این زمان فراوان در جامعه ی اسلامی نفوذ کردند. اولین آیه ی انجیل متی که چهارمین انجیل مسیحیان است این است که در ازل کلمه بود، کلمه با خدا بود و کلمه خود خدا بود. این عبارت انجیل متی از غرب و از تفکرات افلاطونی گرفته شده بود و در کتاب مقدس مسیحی ها آمده بود، این حرف را در جامعه ی اسلامی ترجمه شد به عربی و فارسی و به دست مسلمانان رسید. مسلمانان نیز موضع گیری مختلف داشتند برخی از مسلمانها آمدند همین حرفهای غربی را با رنگ و لعاب مسلمانی در جامعه پخش کردند،

نیمی از سنّی ها به نام اشعری مذهب آمدند گفتند قرآن کتاب خدا است و قدیم است، قرآن قبل از خلقت آسمان و زمین نیز بوده است. نصف دیگر از اهل سنت معتزلی شدند و گفتند قرآن آن موقعی که بر پیغمبر اکرم نازل شده، همان موقع خداوند این کلمات را تلفظ کرده و پیش تر خداوند این چیزها را نگفته بود.

جنگی بین سنی های اشعری و سنی های معتزلی(بین آنهایی که می گفتند قرآن قدیم است و آنهایی که می گفتند قرآن حادث است) رخ داد و تنها در خراسان بیش از صد هزار مسلمان کشته شد. همین یک مسئله کافی بود تا اساس اسلام را به باد داده و همه زحمات پیغمبر اکرم و هفت امام پیشین نابود بشود، امام هشتم علیه السلام در این چنین شرایطی رهبری و امامت شیعه را بر عهده گرفت.

از سیاستهایی که در زمان هارون الرشید و مامون این بود که علما و دانشمندان را به یک بحث های غیر ضروری متوجه کنند و از مسائل اصلی دور کنند، علمای زیادی را دعوت می کردند، جایزه تعیین می کردند که بنشینند بحث کنند درباره کلمه "شتر"، که مثلاً ریشه اش چه بوده و از کجا درست شده است. یک کلمه ای را می نشستند بحث می کردند، اما هرگز بحث نمی کردند که خدا چیست و چگونه است. یعنی علم متوجه شده بود به مسائل غیرضروری و مسائل اصلی فراموش شده بود.

فساد و فحشا و منکرات نیز در زمان امام هشتم علیه السلام به طوری بود که تنها بخشی کوتاهی از آن را ابونعیم اصفهانی در کتاب الاغانی بیان کرده است.

منبع: کانال رسمی حجت الاسلام احمد عابدی