«دولت دوازدهم و یک وظیفۀ ذاتی»

گروه سیاسی: سعید صادقلو* در یادداشت پیش رو که در مورد انتخابات جمهوری اسلامی   نگاشته، معتقد است: دولت دوازدهم یک وظیفۀ ذاتی را بر دوش دارد و آن این است که دولت دوازدهم متعلق به همۀ ملت بزرگ ایران است و نه فقط آن 23549000 نفری که به آقای روحانی رأی دادند.

به گزارش بولتن نیوز، متن این یادداشت که به صورت اختصاصی دراختیار خبرنگار ما قرار گرفته، به شرح زیر است:

نتایج نهایی انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران اعلام شد و جناب آقای حسن روحانی با کسب 57 درصد آراء دوازدهمین رئیس جمهوری اسلامی ایران شدند. ملت ایران همگی این پیروزی را به فال نیک گرفته و تبریک گفتند، چرا که در اصل، این نظام جمهوری اسلامی ایران بوده است که پیروز شده است و نه یک شخص و گروه خاص. نگارنده به جهت سهولت محاسبات توسط ملت ایران، در تحلیل زیر، همۀ اعداد را رند کرده است و ارقام را به صورت حدودی و بسیار نزدیک به واقعیت بیان کرده است. 

جغرافیای سیاسی به عنوان علم کشورداری، باور بر این دارد که نمایندۀ منتخب توسط افراد متعلق به هر فضای جغرافیایی، باید منافع «همۀ» آن فضای جغرافیایی که مسئول رسیدگی به آن است را مدنظر قرار دهد. دولت دوازدهم یک وظیفۀ ذاتی را بر دوش دارد و آن این است که دولت دوازدهم متعلق به همۀ ملت بزرگ ایران است و نه فقط آن 23549000 نفری که به آقای روحانی رأی دادند. نظام انتخاباتی ایران از نوع نظام‌های انتخاباتی حداکثری است؛ یعنی این که فرد پیروز باید حداکثر آراء (بیش از 50 درصد آراء) را کسب نماید، این بدین مفهوم است که 43 درصد ایرانیانی که رأی خود را به صندوق انداخته‌اند، رأی موافقی به آقای روحانی نداده‌اند و شخص دیگری را انتخاب نموده‌اند. از طرف دیگر، در انتخابات امسال، 41220000 نفر شرکت کرده‌اند، در صورتی که افراد واجدین شرایط رأی دادن 56410000 نفر بوده اند؛ یعنی حدود 73 درصد واجدین شرایط در انتخابات شرکت کرده‌اند و 27 درصد افراد واجد شرایط در انتخابات حضور پیدا نکرده‌اند و این می‌تواند دلیل محکمی بر حمایت نکردن از آقای روحانی توسط این افراد (27 درصد) باشد، چرا که قطعا اگر این 27 درصد از ایشان حمایت می‌کردند، در ساعات اولیه رأی گیری و یا در مهلت قانونی در انتخابات شرکت کرده بودند. با این اوصاف، حداقل  32861000 نفر، رأی‌شان آقای حسن روحانی نبوده است.

دموکراسی آخرین دستاورد بشر در اداره امور فضای جغرافیایی است و هنوز راه بهتری برای ادارۀ امور فضای جغرافیایی به غیر از این روش به دست نیامده است، هر چند که دموکراسی در درون خود، معایب و کاستی‌هایی نیز دارد که یکی از آن‌ها همین است، به خصوص در نظام‌های انتخاباتی حداکثری که فرد پیروز باید حداقل 50 درصد آراء را کسب نماید، عملاً 50 درصد دیگر جامعه، رأی‌شان تقریباً هیچ قلمداد می‌گردد. به زبان ساده،  32861000 نفر، در این انتخابات به فرد منتخب، رأی «نه» داده‌اند. 

با این تفاسیر، اما شخص رئیس جمهور منتخب، باید از همۀ 79926000 نفر جمعیت فضای جغرافیایی ایران، نمایندگی کند و مصالح کشور و ملت را در نظر بگیرد. کل افراد ملت، حق سنگینی بر گردن دولت دوازدهم دارند و ملت مثل همیشه، در نقش یک منتقد مصلح و اصلاح‌گر، خواهان توسعه و تکامل بیشتر ایران اسلامی است و نقدهای سازندۀ خود را بر دولت وارد خواهد کرد و در موارد لازم، تشکر و سپاسگزاری خود را نیز از کارها اعلام خواهد کرد. از امروز دیگر همۀ رقابت‌های دیروز، جای خود را به همکاری، تعاون و همدلی باید دهد تا ایران ما فرداهای به مراتب روشن‌تری از امروز داشته باشد.