انتخابات ۹۶ هرچند مشارکتی بالا به ارمغان آورد، ولی آرایی حباب‌گونه به آقای روحانی تقدیم کرد، این آراء از محبوبیت نامزد پیروز سخن نمی‌گوید؛ در روز انتخابات چند بار با این تحلیل از جانب رأی‌دهندگان مواجه بودم که «از میان بد و بدتر، بد را انتخاب می‌کنیم.»
گروه سیاسی: عبدالله شهبازی؛ مورخ و پژوهشگر در یادداشت پیش رو معتقد است: انتخابات ۹۶ هرچند
مشارکتی بالا به ارمغان آورد، ولی آرایی حباب‌گونه به آقای روحانی تقدیم
کرد، این آراء از محبوبیت نامزد پیروز سخن نمی‌گوید؛ در روز انتخابات چند
بار با این تحلیل از جانب رأی‌دهندگان مواجه بودم که «از میان بد و بدتر،
بد را انتخاب می‌کنیم.»
به گزارش خبرنگار بولتن نیوز، متن این یادداشت به شرح زیر است:
تا اواسط فروردین ۱۳۹۶ آقای روحانی در افکار عمومی وضع خوبی نداشت ودر آن زمان، آقای قالیباف بعنوان رقیب اصلی آقای روحانی در انتخابات ۹۶ شناخته می‌شد.
قالیباف نامزد ایده‌آلی برای «اصولگرایان آرمانگرا» بشمار نمی‌رفت ولی از پایگاه آراء وسیعتر از اصولگرایان برخوردار بود.
در آن فضا و با تداوم آن روال، احتمالاً انتخابات به دور دوم می‌کشید و یکی از دو نامزد اصلی (قالیباف یا روحانی) با اکثریتی ناچیز برنده می‌شد. پیروزی قالیباف محتمل بود.
ورود آقای رئیسی به انتخابات صبغه غلیظ «ایدئولوژیک» داد و فضای مناسب را برای انواع تبلیغات تخریبی فراهم آورد.
ورود آقای رئیسی به انتخابات ثابت کرد که شایعات پیشین درباره رهبری آتی وی ساختگی و مقدمه برای «مانیپولاسیون» در انتخابات بوده با هدف دوقطبی و «ایدئولوژیک» کردن حاد انتخابات و بهره‌برداری از آن.
اینک وظیفه نهادی عجیب و تازه تأسیس بنام «جمنا» بود که به هر ضرب و زور قالیباف را وادار به انصراف کند. این سناریو نیز با موفقیت اجرا شد.
«مانیپولاسیون» انتخابات ۹۶ هرچند مشارکتی بالا به ارمغان آورد، ولی آرایی حباب‌گونه به آقای روحانی تقدیم کرد. این آراء از محبوبیت نامزد پیروز سخن نمی‌گوید. در روز انتخابات چند بار با این تحلیل از جانب رأی‌دهندگان مواجه بودم که «از میان بد و بدتر، بد را انتخاب می‌کنیم.»
انتهای پیام/