وقتی غرب وحشی دم از حقوق بشر می زند

چند روز پیش هم احتمالا همه ی شما خبر اخراج کامران نجف زاده از فرانسه را به دستور نیکلا سارکوزی شنیده اید. نجف زاده را به جرم «تشویش اذهان عمومی» اخراج کرده اند. نجف زاده در بازگشت به کشور در پاسخ به سوال خبرنگاران گفت: اين براي من تجربه بسيار خوبي بود و حداقل خودم فهميدم كه فرانسه با وجود اينكه مدعي دمكراسي و جهان آزاد رسانه‌ها است، در عمل چه مقدار به آن اعتقاد داشته و چقدر مي‌تواند به آن پاي‌بند باشد.

وي تاكيد كرد: اگر من دوباره به فرانسه برگردم مجددا در مورد موزه لوور فرانسه گزارش تهيه مي‌كنم و مي‌گويم كه اين اشياء عتيقه را چگونه دزديده‌اند؟، مجددا در مورد نيروگاه هسته‌اي اوريدف كه 50 درصد سهام آن متعلق به ايران است گزارش تهيه مي‌كنم و اين سوال را مطرح مي‌كنم كه سهم ايران كجاست؟!

نجف‌زاده ادامه داد: مجددا گزارش تهيه مي‌كنم و ماجراي خون‌هاي آلوده به ويروس ايدز را كه براي اولين بار از فرانسه به ايران وارد شد را مورد بررسي قرار داده و مي‌گويم فرانسوي‌ها هنوز غرامت آن را به ما نداده‌اند؛ اينها سوال‌هايي است كه وظيفه من است كه به عنوان خبرنگار بپرسم.

حالا فکرش را بکنید که اگر یکی از این موضوعات در مقیاسی خیلی کوچک تر برای خبرنگار مثلا BBC یا CNN یا France Presse اتفاق می افتاد، چه الم شنگه ای که به پا نمی کردند و ایران را به سانسور خبری و جلوگیری از دسترسی آزاد به اطلاعات و اخبار متهم نمی کردند!

2- بر خلاف تصور رایج که بسیاری بر این عقیده اند که تمدن غرب در مرحله ی اوج است و در دوران مدرنیته و پست مدرنیته قرار دارد به نظر می رسد در عصر انحطاط و زوال قرار داشته باشد. «توحّش» از سر و روی تمدن اومانیته ی غرب می بارد. به این موضوع اندیشمندانی چون بتیستا ویکو هم اشاره کرده اند. ویکو معتقد است که یک تمدن حتی اگر در دوران مدرن خود هم قرار داشته باشد باز می توان در آن جلوه هایی از «توحش» را دید. ما امروز جلوه هایی بی شماری از این توحش را در مغرب زمین می بینیم.

اساسا بعد از جریان رنسانس که آن را به غلط دوران شکوفایی و نوزایی غرب می نامند ما شاهد دوران انحطاط غرب بوده ایم. در همین دوره بود که به بهانه ی پیشرفت و توسعه علمی و اقتصادی، بزرگ ترین جنایات بشری رقم خورد. جنگ های سی ساله و صد ساله ی مذهبی، جنگ های امپراطوری های بزرگ، جنگ های استعماری و رواج دوباره و مضاعف برده داری نوین، زیر پا گذاشتن حقوق طبیعی زنان و کودکان و به کار گرفتن آنان در کارخانجات نوپای بورژوایان اروپایی، به راه انداختن دو جنگ جهانی بزرگ و کشتن و آواره کردن میلیون ها میلیون انسان و با خاک یکسان شدن بسیاری از شهرهای بزرگ جهان و بالاخره برای اولین بار استفاده از بمب هسته ای برای مقابله با دشمن که هنوز هم اثرات سوء آن از بین نرفته است، همه و همه محصول همین دوران جدید غرب است.

حتی انقلاب فرانسه که به عنوان سرفصل جدیدی در تمدن غرب به حساب می آید و همواره غربیان آن را به عنوان آغازگر مسائلی چون آزادی و حقوق بشر و دموکراسی و برابری می دانند نیز عملا چیزی نبود جز کشتار دسته جمعی انسان ها. برای این کار حتی ابزار جدیدی به نام «گیوتین» خلق کردند. انقلابیون فرانسه سرهای بی شماری از افراد را به بهانه ی مخالفت با انقلاب فرانسه با گیوتین از تن جدا کردند. و در آخر نیز خروجی این انقلاب ختم به دیکتاتوری و پادشاهی مستبد و روی کار آمدن قاتلی به نام «ناپلئون بناپارت» شد.

3- اندیشمندان غربی به نام «علم گرایی» به جنگ با خدا رفتند و ابتدا خداوند (دین) را از صحنه ی امور اجتماعی حذف کردند و پس از آن فلسفه را. آنان معتقد بودند که در دوران «ساینتیسیسم» اصلا نیازی به خدا نیست. انسان می تواند بر اساس تولیدات و استدلالات علمی و بدون نیاز به خداوند، آینده ی خود را رقم بزند. هنگامی که خدا از صحنه ی امورات انسان کنار گذاشته شد همه ی اعمال انسان تبدیل شد به «امر مباح». و این یعنی همان «لیبرالیسم». لیبرالیسم یعنی «اباحه گری». در تمدن غرب همه ی اعمال مباح ند. از همین روی مسائلی چون هم جنس بازی، سوء استفاده ی جنسی از کودکان، سکس با محارم و حتی با حیوانات، حمله به سایر کشورها و تاراج اموال مادی و معنوی آنان و... خیلی راحت به وقوع پیوست و کک کسی هم نگزید.

4- و حالا این تمدن وحشی و با چنین اعمال حیوانی، جمهوری اسلامی را متهم به نقض حقوق بشر می کند. به چه دلیل؟ به این دلیل که مثلا چرا یک زنی را که به شوهر خود خیانت کرده و با مردی دیگر عمل شنیع زنا را انجام داده و بعد هم با هم دستی آن مرد، شوهر خود را کشته است، به زندان انداخته و می خواهد او را مجازات کند! ببینید اوج توحش آنان تا کجاست که حتی مسأله ی خیانت به شوهر و زنای محصنه را هم مباح می دانند و ایران را برای مجازات چنین فردی متهم می کنند!

و یا آن مردک مجری آمریکایی وقتی می خواهد ایران را به نقض حقوق بشر متهم کند به رئیس جمهور کشورمان می گوید که شما چرا حقوق هم جنس بازان را به رسمیت نمی شناسید! و اصلا فراموش می کند که تا همین سه دهه ی قبل در همین کشور ایالات متحده، نه تنها حقوق آنان را قبول نداشتند که به شدت هر چه تمام تر با هم جنس بازان مقابله کرده و بسیاری از آنان را کشتند. بعدتر هم بنا به دلایل سیاسی و اجتماعی که فعلا محل بحث آن در این مجال نیست، اختیارات و آزادی هایی به آنان دانند.

5- اصلا با چه رویی آنان از حقوق بشر دم می زنند در حالی که فجیع ترین جنایات را در افغانستان و عراق و پاکستان و کشورهای آفریقایی انجام داده اند! در همین روزها که ارتش آمریکا به بهانه ی مقابله با قذافی هواپیماهای خود را وارد سرزمین لیبی کرده اخبار رسیده حاکی از این امر است که ارتش آمریکا از بمب های اورانیومی استفاده کرده است!

کشورهای اروپایی چون فرانسه که مثلا خود را مهد دموکراسی می دانند بهترین محل امن برای اسکان گروه های تروریستی چون سازمان منافقین شده اند. و جالب آن که نام این سازمان جنایتکار را هم از لیست سازمان های تروریستی جهان خارج کرده اند! و یا صدای آمریکا که تا همین چندی پیش در کنار شبکه العربیه تبدیل شده بود به بلندگوی تبلیغاتی شخص جنایتکاری چون «عبدالمالک ریگی» و گروه «جند الشیطان»!

6- اصلا بزرگ ترین ناقض حقوق بشر، بزرگ ترین سازمان بین المللی یعنی «سازمان ملل» است. اگر حقوق همه ی افراد و ملت ها محترم است و یکسان، چرا باید 5 کشور از این کشورها همواره عضو شورای امنیت باشند؟! چرا باید فقط این 5 کشور دارای «حق وتو» باشند؟! مگر چه فرقی بین این کشورها و مردمان آنان با سایر ملت ها است؟! اصلا در ابتدا باید از این ها سوال پرسید که مراد شما از کلمه ی «بشر» چیست؟ «بشر» به زعم  شما مدعیان رعایت حقوق آن، شامل کدام دسته از انسان ها می شود؟ آیا «بشر» تنها شامل همین چند کشور غربی است؟ آیا مردم افغانستان، عراق، فلسطین، لبنان، پاکستان، بحرین، لیبی و... «بشر» نیستند؟ و اگر آری، پس چگونه است که بزرگ ترین و وحشیانه ترین اعمال را برای پیشبرد اهداف خود در این کشورها انجام می دهید؟!

7- واقعیت این است که غرب در مقابل عظمت انقلاب اسلامی کم آورده و حسابی گاوگیجه گرفته است. آنان به خوبی دریافته اند که نه «تحریم های اقتصادی» برای از پا در آوردن این انقلاب کارساز است و نه «برنامه ریزی های سیاسی و فرهنگی». بنابراین دوباره به همان حربه ی قدیم و از کارفتاده خود یعنی مسائل حقوق بشری روی آورده اند. جالب است که در این میان، پیرزنکی که به «شوهرآزار» معروف است و حتی عرضه ی رعایت حقوق شوهر خود را هم نداشته و ندارد، حال، جمهوری اسلامی را به نقض حقوق بشر متهم می کند! اصلا برای حقارت غرب همین بس که به شیرین عبادی جایزه نوبل می دهد و از او به عنوان مخالف جمهوری اسلامی حمایت می کند. و این یعنی این که غرب در چنته چیزی برای رو کردن ندارد جز همین چند تا پیرزنک بزک کرده ی سرخاب سفیدآب. و همه ی اینها یعنی این که حقوق بشر غربی یعنی کشک. یعنی بگذار در کوزه آبش را بخورد. مثل همه ی مفاهیم خررنگ کن دیگر چون آزادی و صلح و دموکراسی.

و تو ای انقلاب اسلامی!

هیچ غم به دل راه مده و بتاز. با قدرت هر چه تمام تر هم بتاز. که آینده از آن تو و از آن مستضعفان جهان است.