شما جایزهی بزرگ نشنال جئوگرافیک را به کدام عکس میدهید؟
۱) مرغ مگس خوار – امیلی رایلی (Emily Riley)
یک مرغ مگس خوار کم سن و سال به خانهی من وارد شد. او اندکی هیجانزده بود. بنابراین من آن را در ورودی خانه تنها گذاشتن تا اندکی آرام بگیرد. همینطور که منتظر بودم غذایش خنک شود چند عکس از او گرفتم تا این که سرانجام به خودش آمد.
۲) رقص در باران – ولادیسلاو کامنسکی (Vladislav Kamenski)
روباهی که در زیر باران مشغول حرکت است.
۳) حرکت با سرعت حلزون – سمیرا قدیر (Samira Qadir)
در حالی که از مناظر زیبای هنرستان گارفیلد شیکاگو لذت میبردم با نگاهی نزدیکتر این مسافر آهسته را یافتم. گاهی باید برای درک زیباییهای کوچکی که در برابر ما است باید اندکی سرعتمان را کم کنیم.
۴) غرق شدن در دانههای برف – هیروکی اینوئه (Hiroki Inoue)
روباهی که با دانههای برف پوشیده شده است.
۵) طوفان اقیانوس آرام – سانتیاگو بورخا (Santiago Borja)
یک ابر کومولونیمبوس عظیم همین طور که ما در مسیرمان به سوی آمریکای جنوبی در ارتفاع ۳۷۰۰۰ پایی دور آن میگردیم بر فراز اقیانوس آرام در حال برق زدن است.
۶) استودیوی پافین – ماریو سوارز پوراس (Mario Suarez Porras)
این عکس تابستان گذشته در جزیرهی اسکومر ولز گرفته شده است. این جزیره به دلیل حیات وحشی که دارد شناخته شده است. یکی از بزرگترین کلونیهای پافینهای بریتانیا در این جزیره قرار دارد. این عکس برشی نزدیک یا مطالعهای روی یک پافین آتلانیک را نمایش میدهد که با آرامش زیر باران استراحت میکند. از آنجا که جزیرهی اسکومر دارای سکنه است، پافینها از انسانها نمیترسند. بنابراین افراد میتوانند به پافینها نزدیک شوند و عکاسها میتوانند با خیال راحت به ترکیببندی مناسب فکر کنند و عکسهای پرترهای این گونه صمیمی بگیرند. همچنین در صبح آن روز خاص شرایط مناسب در کنار هم جمع شده بود: باران و نور.
۷) منظره یخی – کلی کینگ (Kelly King)
۸) زیر امواج – کریستوفر مارکیش (Christopher Markisz)
نمایی از حرکت امواج مه به سمت منطقهای در درهی میل (Mill Valley) کالیفرنیا، آنچنان که از بالای کوه تملپیس دیده میشود.
۹) جنگل مرموز – اندرو جورج (Andrew George)
۱۰) کشیده شدن به اعماق جنگل – وارن ادیتیا (Varun Aditya)
گردشی صبحگاهی در جنگل آرام! نمنم بارانی که جنگل را ۱۲ ساعت در روز مرطوب میکند. تاریکی متینی که که مرا به طور مداوم با این تردید روبرو میسازد که آیا شب است یا روز. مه غلیظ، نسیم خنک و سکوت همیشگی که ارواح خروشان را آرام میسازد. آن جا بود که من متوجه این مار تاک سبز ۲۰ سانتیمتری زیبا شدم! دیگر چه دلیلی برای گرفتن عکس از این موجود زیبا نیاز داشتم، در حالی که آن را در محل زندگی بومی آن میدیدم. به سرعت لنز ماکروی دوربین را با یک لنز واید عوض کردم.
منبع : دیجی مگ