پروفسور گرهارد فرایلینگر که سی و پنج سال پیش و در دوران جنگ، وقتی اولین هواپیمای حامل مجروحین شیمیایی ایران اعم از زن و بچه و کودک در فرودگاه وین اتریش بر زمین نشست، به درون هواپیما رفت و با تعجب سوختگی‌هایی را دید که در طول چهل سال پزشکی‌اش هرگز مشابه انها را ندیده بود.
گروه فرهنگی: حبیب احمدزاده:نویسنده رمان های دفاع مقدس در یادداشت پیش رو از پروفسور گرهارد فرایلینگر پزشک فداکاری که به داد جانبازان شیمیایی ایرانی رسید می گوید و از آمدنش به ایران خبر می دهد
.
به گزارش بولتن نیوز، متن این یادداشت به شرح زیر می باشد:
جمعه شب به فرودگاه بین المللی امام ره رفتیم تا با افتخار تمام، قدخم کرده و میزبان یک مهمان بزرگ و انسانی به تمام قد انسان، با نود سال سن از اتریش باشیم.
پروفسور گرهارد فرایلینگر که سی و پنج سال پیش و در دوران جنگ، وقتی اولین هواپیمای حامل مجروحین شیمیایی ایران اعم از زن و بچه و کودک در فرودگاه وین اتریش بر زمین نشست، به درون هواپیما رفت و با تعجب سوختگی‌هایی را دید که در طول چهل سال پزشکی‌اش هرگز مشابه انها را ندیده بود.
دولت اتریش و رسانه‌هایش شروع کردند به توجیهات مختلف تا بتوانند حادثه را صحنه سازی ایران برای فریب جامعه جهانی نشان دهند ولی او تصمیمش را گرفته بود.
وقتی او را دروغگو و جیره خوار ایران معرفی کردند برخلاف میل دولت اتریش و به بهانه سرزدن به چند بیمار مجروح جنگی‌اش به ایران و سپس جنوب کشورمان سفر کرد و در بازگشت شیشه‌ای پُرتاپُر از این مواد را در ساک خود جاسازی و بدرون هواپیما برد و در فرودگاه وین بدور از چشم ماموران امنیتی و گمرکان کشور به ازمایشگاه خود رساند تا سندی مسلم از بکارگیری سلاح‌های شیمیایی توسط صدام برعلیه
مردم کشورمان را به اثبات بر ساند.
او بیش از پانصد مجروح شیمیایی و غیر شیمیایی ما در جنگ را مورد تیمار و درمان قرار داده و اکنون بنا به تشخیص دکتر معالجش در آخرین سفر زندگیش دعوت مردمی ما را پذیرفته و به همراه پسرش به ایران سفر کرده. او بعدازظهر شنبه در بازدید از موزه صلح و دیدار دوباره با جانبازان شیمیایی اشکها ریخت و ما را از داستان عجیب و افسانه‌ای پیگیری و افشاء ماجراهای بکارگیری سلاح‌های شیمیایی دران دوره ناجوانمردی، برعلیه رزمندگان و بخصوص زنان و کودکان در شهرها و روستاهایمان بشدت شگفت زده کرد.
او و پسرش مارکوس از آنکه هنوز کسی در ایران بیاد آنان است بشدت متعجب بودند، ولی ما به عنوان انسانهای ایرانی وظیفه خود می‌دانستیم تا با این دعوت چند روزه و تنها به عنوان قطره‌ای کوچک از دریای محبت مردمانمان، در مقابلان همه صداقت و ایستادگی در مقابل دنیای دون رسانه‌ها و دولت‌های ناجوانمرد جهان، از او تشکر و قدردانی هرچند ناچیز داشته باشیم.
او واقعاً انسان است، واقعاً ... خودتان در عکس پیدایش کنید و برای سلامتی‌اش از ته دل دعا کنید.
*نویسنده رمان‌های حوزه دفاع مقدس