سریال مختارنامه درقسمت اخیر خود درس های آموختنی بسیار داشت که بیش از استعداد یک سریال تاریخی، به شرایط سیاسی جامعه امروز ما مرتبط بود.
سایت الف نوشت:
سریال مختارنامه درقسمت اخیر خود درس های آموختنی
بسیار داشت که بیش از استعداد یک سریال تاریخی، به شرایط سیاسی جامعه
امروز ما مرتبط بود. نویسنده و کارگردان هوشمند این برنامه گویی شرایط
سیاسی ایران را دیده و حلاجی و تحلیل کرده و آنگاه با مطابقتی تاریخی، نکته
ای ظریف و در عین حال راهبردی و کاربردی را به تصویر کشیده است.
این
برنامه که ساخت آن به سالیان گذشته مربوط است، چه ان زمان که فتنه سبزها
را در سپاه عمر سعد تصویر می کرد و چه امروز که به انحراف افراطیون می
تازد، جای دست مریزاد دارد.
مختار نامه در قسمت دیشب خود که از
رسانه ملی پخش شد، مواجهه افراطیون ساده و حتی زجرکشیده ولی کم ظرفیت را،
با قانون و ولایت به تصویر کشید: رویاروئی تدروهای سابقه دار و زخم
خوردگان از فتنه با مصالح شرعی و حکومتی و .صف کشی افراد انقلابی اما خودسر
در مقابل دستگاه قضائی و عدالت حکومتی و ولائی.
پس از پیروزی مختار
و تشکیل حکومت کوفه، در حالی که هنوز بسیاری از مجرمان سابق در جامعه آزاد
بودند، عده ای که خود را جلوتر از حکومت و قضاوت می دانستند به شعار قانون
گرائی و تاکید مختار بر اجرای احکام قضائی و رعایت عدالت بی اعتنائی کردند
و دست به شمشیر و خونخواهی بردند و این همان چیزی بود که مختار نه آنرا
شرعی و نه عقلی و اخلاقی و نه به مصلحت حکومت می دانست.
پیام مختار
به کسانی بود که به بهانه سابقه داشتن در مواجهه با فتنه، خود را محق
دانستند بدون حکم قانون وعدلیه، مجرمی را جزا دهند و او را مجازات کنند.
عصبانیت
مختار از کسانی بود که به اسم دفاع از ولایت و حاکم شیعه، جلوتر از او
حرکت کردند و دست به شمشیر بردند.چه انانکه با شمشیر خود خون ریختند و چه
انانکه زبان به تندی گشودند و خارج از اخلاق و شرع فحاشی کردند.
ابرو
درهم کشیدن مختار به سادگی کسانی بود که ساده لوحی آنها حادثه ساز بود و
دو آتشی آنان عدالت را به چالش و انصاف را چون مال بی صاحب به حراج می
گذاشت.
شکایت مختار از انانی بود که به اسم مبارزه با فتنه یزیدیان،
رفتار خلاف شرع و فرا تر از قانون داشتند و حاضر نشدند در مقابل قضاوت
حکومت اسلامی کرنش از خود نشان دهند.
مختار در مقابل کسانی که سابقه
شان را به رخ اومی کشند و لغز جنگ و مبارزه می خوانند، تاکید می کند که
اینان یکی از زخم های مرا در فلان جنگ با شیاطین هم برنداشتند که امروز
کاسه داغتر از آش شده اند و خودسرانه علم غیرت و خونخواهی برداشتند.
قیام
مختار برای انتقام از فتنه گران یزیدی کربلا بود، اما او قیامش را به اذن
امام همامی آغاز کرده بود که ذره ای بی عدالتی و بی انصافی حتی در مقابل
دشمن و کافر محارب را نمی پسندید.
از اینرو قدم اول رعایت قانون
بود. مقدم بر هرچیز برپائی دستگاه قضا و انشاء ارای قضائی مطابق با احکام
الهی و علوی بود. مجازات مخالفان و سابقه داران و بیعت شکنان نیز بایستی
با حجیت شرعی و قانونی همراه باشد.
برپائی دستگاه قضائی ولو با
قضاوت قاضی معلوم الحالی چون شریح قاضی باشد، اولی و برتر از بی قانونی و
برخوردهای افراطی و سلیقه ای است. از اینرو تاکید می کند با کنار گذاشتن
قانون سنگ روی سنگ بند نمی شود و تا زمان انتخاب قاضی عادل به قضاوت ناقص
شریح قاضی بسنده می کند.
قانون گرائی و ولایت پذیری درس اموختنی
مختارنامه به افراطیون است. آنانکه به سادگی برای افراد حکم صادر می کنند و
به مخالف خود فحش و ناسزا می دهند و برای این افراط و خودسری تئوری می
نویسند واستدلال می کنند و اعمال خود را انجام وظیفه شرعی می دانند.
زیبائی
و ظرافت عبرت آموز مختارنامه رویاروئی کسانی است که با ادعای رفع فتنه و
سابقه رزمندگی و جهاد، مقابل فرماندهی قرار دارند که رستم صولتی او در جنگ
هاو ضرب شست غیورانه اش در میدان مثال زدنی و بصیرت مدبرانه و زیرکانه وی
دشمن را به استیصال و ذلت کشانده بود .
البته کسانی که در مقابل
مختار منتسب به خودرائی و تندروی بودند چند دسته می شدند.یک دسته انانکه با
شعارهای افراطی تلاش داشتند کم کاری و جهالت و اشتباهات گذشته خود را
جبران کنند."شغال مستی کردن" های آنان برای سرپوش نهادن بر نقاط ضعف گذشته و
حالشان بود.
گروه دوم کسانی بودند که به رغم خلوص نیت و پاکی و
سابقه روشن رزمندگی، در تحلیل شرایط روز و پیش بینی آنچه در ادامه اتفاق می
افتد دچار خطا و اشتباه شده بودند. این گروه البته 2 دسته بودند.دسته اول
کسانی که به رغم نظر متفاوتی که با مختار داشتند "آب دهان خوردند" و سکوت
پیشه کردند و چشم به دهان مختار داشتند. دسته دوم کسانی بودند که نه تنها
با قانون گرائی مختار مخالف بودند و بلکه از وی نیز عبور کردند وکار برخی
شان به خط و نشان و عرض اندام کشید.
گروه سوم هم کسانی بودند که
اساسا در جبهه یاران مختار به نفاق رخنه کرده بودند و به تعبیری در سپاه
مختار نفوذ کردند و برای لیچار بافتن و معرکه راه انداخن ماموریت داشتند و
کیسه زر می گرفتند.
رفتار مختار آموختنی بود. برای آنانکه به اسم
ولایت قانون را زیر پا می گذارند، برای انانکه به اسم مقابله با فتنه، شرع و
اخلاق را هم نادیده می گیرند، برای آنانکه قدرت خود را در دشمن تراشی و
تعدد مخالفین می دانند، برای آنانکه تلاش می کنند با سوء استفاده از اخلاص
ونیت پاک مردم و جوانان متدین و مذهبی شعار های مرگ بر فلانی وفلانی هر
روز بیشتر شود و برای این کار هزینه ها می کنند وبرنامه ریزی های شبانه
دارند وعملیات های روزانه می کنند،
این درس تاریخی برای روزگار ما است.
چه
خوش گفت رهبر هوشمند و فرزانه انقلاب که جوانان متدین مراقب باشند به اسم
انجام وظیفه کار خلاف شرع و قانون نکنند که ممکن است جریان های نفوذی نیز
خود را داخل این اجتماعات وارد کنند.
امروز نیز هستند کسانی که حتی
یک روز سابقه مقابله با فتنه و حتی اعلام برائت از فتنه گری را در کارنامه و
مکتب انحرافی خود نداشته و اما برای فتنه گر کردن افراد چه بذل ها نمی
کنند و چه صله ها که نمی دهند و سفره ها که نمی اندازند و دهان و حنجره
پاره نمی کنند و عربده ها که نمی کشند. اینان همان ها هستند که برای قدرت
کیسه دوختند و نشانه فتنه گری بر پیشانی دارند. ای صاحبان بصیرت عبرت
بگیرید.