اربعینی دیگر از راه رسید و خیل مشتاقان به سمت کعبه دلها سرازیر شددد. از دورترین نقاط چنان عشاق حسین (ع) خود را به سوی دیار یار میرسانند که گویی بعد مکان و زمان در میان نیست. زندگی جریان خود را دارد و آفریده شدهاند که وظیفه اصلیشان یعنی زیارت اربعین را انجام دهند.
گروه مذهبی: شکوهی که حضوری چنین بی مانند در تاریخ به یادگار میگذارد پایانناپذیر است. در هیچ کجای جهان جمعیتی در حدود بیست میلیون نفر به هر دلیلی تجمع نمیکنند اما در این روز هر سال رکوردها جا به جا میشود. عشاق از هر سو از راه میرسند و همه هدفی یکسان دارند. اساساً سفر کربلا در اربعین امری است کاملاً متفاوت با هر آن چه که پیش از این میدانستیم.
به گزارش
بولتن نیوز، مشکلات عدیدهای که شاید در نظر اول هولناک جلوه کنند اما پس از طی طریق متوجه میشویم که دشواری در ذهن ما است و نه در واقعیت. مشکلات عبور از مرز علیالخصوص امسال و با حضور جمعیت مشتاق فراوان و کمکاری و بعضاً بی کفایتی مسئولین امر شاید تا چند ساعت ذهن را مشغول کند اما شوق دیدار این مشکل را از سر میپراند. اما مشکلات و سختیها در همین یک مورد خلاصه نمیشود. پیدا کردن وسیله نقلیه برای تردد، بهداشت فردی و عمومی، مکان خواب، غذا، خستگی و فرسودگی همگی از مشکلات و سختیهای این سفر هستند اما اکثر موارد با اندکی سعه صدر رفع میشوند.
وسیله نقلیه میتواند پشت یک کامیون باشد یا یک وانت. سختیها قابل درک هستند. بسیاری توان سوار شدن کامیون را ندارند و بسیاری نسبت به سلامت و امنبت خود حساس هسنند اما مشکل غیرقابل رفعی حساب نمیشود. همینطور بهداشت فردی و عمومی که در نگاه اول بسیار جلب توجه میکند اما پیش از این حرفها، برگزارکنندگان مراسم به حجم زائرین واقفند و تمام سعی خود را برای رفع این موانع انجام میدهند. جدای از مسئولین، مردم خود عراق با روی گشاده و میل و رغبت فراوان زائرین حضرت را به خانه خود میبرند و حتیالمقدور و در حد توانشان نیازهای زائرین را رفع میکنند. از هر چه بگذریم از میل و اشتیاق مردم عراق برای پذیرایی از زوار امام حسین (ع) نمیشود گذشت. بیشتر مشکلاتی که نام برده شد، توسط همین میزبانان رفع میشود.
میزبانان عراقی چنان با شور و هیجان به زوار خدمت میکنند که انسان به حالشان غبطه میخورد. با هر سنی و هر وضعیت مالیای همگی سعی میکنند با هر آن چه که دارند از زائرین پذیرایی کنند تا افتخار خادمی زائرین سیدالشهدا و شفاعت خود سیدالشهدا و برکت سالیانه زندگی خود را تضمین کنند. اینان همان کسانی هسنند که با جانو مال و عزیزان خود به میدان میآیند و از هستی خود دریغ نمیکنند. اما فقط خود اهالی عراق از زائرین پذیرایی نمیکنند بلکه گروههای فراوانی از ایران با تهیه امکانات عالی و جمعآوری نیرو، اقدام به برپایی موکبهایی جهت رفاه حال زوار و کمک به ایشان کردهاند. به این طریق طی مسیر نه تنها سخت نیست، بلکه روحافزاست و انسان با افراد مختلف و فرهنگهای گوناگون ارتباط برقرار میکند. در کنار این ارتباط، مودتی که مورد نظر اسلام برای جامعه اسلامی آیت، در میان مردم برقرار میشود. در این سفر دین و مذهب و ملیت مهم نیست. تنها هدف مهم است. و چه هدفی بالاتر از حسین (ع).
و آن چه که جذاب مینماید امنیت این تجمع بیمانند است. بیست میلیون انسان، آن هم در کشوری که هم اکنون مشغول جنگ با داعش است و مشکلات امنیتی فراوان دارد، اما حتی قطره خونی از فردی نمیچکد. او که همه را به گرد خود فرا میخواند، خود محافظ زائرین حرمش میشود. نیروهای امنیتی در تمام عراق مستقرند اما چرا زمانی که در کربلا و نجف زائر موج میزند و امنیت چنین بینظیر برقرار است، در سایر نقاط عراق بمبگذاریها پایان نمییابد؟! دلیل نظر خود صاحب خانه است بر زائرین.
و اما در آخر تنها یک نکته میماند. مسئولان دولتی و مربوطه در هنگام خروج زوار از مرز به سمت عراق پیشبینیهای لازم را نکرده بودند و تدارک کافی را ندیده بودند و اتفاقات مرز مهران رخ داد. حتیالمقدور در همین فرصت کم برای بازگشت سعی شود تا آن مشکلات مرتفع شوند تا زائرین با خیالی آسوده و لذتی که از زیارت سیدالشهدا بردهاند، به هانه برگردند و در مرز با مشکل مواجه نشوند. همچنین از اکنون تا سال آینده نیز میبایست تدارکات کافی اندیشیده شود تا مجدداً اتفاقات امسال رخ ندهد.