وقتي انسان روزه گرفت و به آن دل بست، كم كم به باطن روزه پي ميبرد. باطن روزه انسان را به لقاي حق ميكشاند كه خداي سبحان فرمود: «الصّوم لى وأنا أجزى به» روزه مال من است و من شخصاً به آن جزا ميدهم. اين تعبير فقط دربارهٴ روزه وارد شده است.
گروه دین و اندیشه: کانال تلگرامی در محضر علامه جوادی آملی به مناسبت فرارسیدن ماه مبارک رمضان چند روایت نورانی را از کتاب حکمت عبادات ایشان منتشر کرده که در ادامه مشاهده خواهید کرد:
به گزارش بولتن نیوز در این مطلب آمده است که در بعضي از روايات آمده كه روزه بگيريد براي آنكه طراوت و خرمي و شادابي غير ماه مبارك را از دست بدهيد؛ زيرا آنها نشاط كاذب و زودگذر است. وقتي انسان روزه گرفت و به آن دل بست، كم كم به باطن روزه پي ميبرد. باطن روزه انسان را به لقاي حق ميكشاند كه خداي سبحان فرمود: «الصّوم لى وأنا أجزى به» روزه مال من است و من شخصاً به آن جزا ميدهم. اين تعبير فقط دربارهٴ روزه وارد شده است.
اين كه فرمود: روزه مال من است، خصوصيتي را ميرساند كه قابل ملاحظه و دقت است.
گاهي انسان از سحر تا افطار امساك ميكند؛ اين يك درجه روزهداري است؛ تلاشي است كه حداكثر در قيامت نسوزد يا وارد بهشت بشود؛ بهشتي كه ﴿جنّاتٌ تجري منْ تحتها الأنهار﴾؛ اما به آن بهشت كه ﴿فادْخلي في عبادي ٭ وادْخلي جنّتي﴾ راهش نميدهند. يعني روزه، ضمن اينكه حكم و ادبي خاص دارد، حكمتي هم دارد كه آن لقا و محبت خداست.
اين حديث در انسان شوق ايجاد ميكند تا عاشق شود. انسان تا مشتاق نباشد، تلاش نميكند و تا تلاش نكند، نميرسد. وقتي روزه مال خدا بود، خدا هم شخصاً جزاي روزه دار را بر عهده گرفته است.