آیا مبارزه با مواد مخدر در ایران شکست خورده است؟

یکی از بزرگترین سیاستهای اجرایی امریکا در کشورهای جهان سوم عبارت است از تک محصولی کردن درآمد اقتصادی اینگونه کشورهاست.
گنجاندن بند تقسیم اراضی در انقلاب شاه ملت سال ۴۱ نه خواسته قلبی شاه بود و نه تمایل اربابان آن زمان بلکه فقط وفقط سیاست امریکاییها برای ساقط کردن کشاورزی ایرانی بود که تولید گندمش بعنوان پشتوانه ارزی کشور یک فاکتور اقتصادی مهم بشمار میرفت.
. بنا بر این تفکر ایران نه تنها نباید گندم صادر میکرد بلکه باید بجایی میرسیدکه برای نان خودش هم باید محتاج امریکایی ها میشد که خب شدیم. چطوری با تقسیم اراضی با کوچک وکوچک کردن زمینهای مزروعی با نابودی کشاورزی و جایگزینی آنها با صنایع آلاینده وارداتی مثل پتروشیمی ها که در اکثر شهرهای مزروعی وکم آب ایجادشده اند تا هم کشاورزی را دچار کم آبی کنند و هم روستایی تولید کننده را مجبور به مهاجرت و زندگی مصرفی در حاشیه شهرها کنند. که موفق هم بوده اند. مبارزه با اعتیاد هم اگر چه اسم پر آب رنگی دارد ولی در واقع ادامه اجرای همان دکترین امریکایی هاست چرا که تا زمانیکه خشاخش در ایران کشت شود هم برای ایران ارزآوری دارد هم میتواند نیاز داروسازی کشور را تامین کند وهم میتواند مانع بزرگی باشد برای ورود سایر مواد اعتیادآور تولیدی غرب و از آنجا که فروش تریاک به داروسازیها جهان میتواند بعنوان یک تولید منطقه ای و منبع درآمدی محسوب شود و این موضوع با پروژه تک محصولی شدن ایران مغایرت دارد بنا براین با راه اندازی طرح مبارزه با مواد مخدر براحتی میتوان بی آنکه ویروس اعتیاد از بین رفته باشید به اهداف دکترین امریکایی ها رسید.
این سیاست از زمان کندی در ایران پیاده شده وهنوز هم ادامه دارد و ایرانی امروز باید هم گدا ی نان امریکایی باشد هم گدا ی مواد مخدر ش وهم گدا ی داروهای شیمیایی اش برای امراضی که توسط آلودگیهای حاصل از صنایع واگذارشده بمردم این مرز وبو اهدا شده است.
کشت رسمی خشخاش و توزیع کنترل شده تریاک بین معتادین به‌ همان روش شاهنشاهی شاید یکی از راههای کنترل وجلوگیری از افزایش اعتیاد و قاچاق مواد مخدر باشد. خود دانید