کی روش قربانی حفظ یک صندلی

گروه ورزش؛ محمد دادگان تنها در صورتی پا به این آوردگاه می گذارد که حتما آورده ای برایش داشته باشد.

به گزارش بولتن نیوز؛ او نمی خواهد همانند قریب قربانی دقیقه نودی لقب بگیرد. وزارت ورزش هم مثل همیشه نامزدهای خاص خودش را دارد که گفته می شود علیرضا اسدی تا این لحظه دانه درشت ترین آنهاست اما مسئله اصلی این است که با توجه به اختلاف عمیق و پرنشدنی، دبیرکل فدراسیون و کی‌روش، انتخاب او به معنای وداع با سرمربی پرتغالی تیم ملی است از این رو شاید اعضای مجمع نظری به اسدی نداشته باشند. امثال فتح الله زاده، عزیز جعفری، عابدینی و حتی تاج هم به نظر می رسد علاقه مند به نامزدی در پست هایی مثل نائب رئیسی باشند چرا که برنده شدن شان در پست ریاست با توجه به آرایش افراد مجمع چندان زیاد نیست.

اما آنکه از همین حالا می شود روی پیروزی اش با "اطمینان خاطر بیشتری" حرف زد علی کفاشیان است. مردی که خیلی بی صدا هشت سال پیش با چراغ سبز رئیس وقت سازمان ورزش وارد این انتخابات شد و با پیروزی در انتخابات گذشته نشان داد بی جهت به او لقب شعبده باز مجمع را ندادند.علی کفاشیان منتقدان بسیار زیادی را در فوتبال ایران دارد اما مهم افرادی هستند که آرای شان در روز انتخابات سرنوشت سازاست. اینها دقیقا همان هایی هستند که رئیس فدراسیون "هنر" ارتباط حسنه با آنان را بلد است . مردی که 8 سال بر مسند کار نشسته اگر به پیروزی اش ایمان نداشت هرگز اینچنین در فاصله چند ماه مانده به انتخابات از آمدنش حرف نمی زد. او از بین جمعیت 80 میلیونی ایران، تنها فردی است که تا این لحظه به صورت رسمی از حضورش حرف زده است.

***

اینکه یک سری از افراد امنیتی به دفتر کفاشیان رفتند و اسناد او را با خود بردند موضوعی است که منتقدان با دو عینک به آن می نگرند؛ امثال دادگان آن را بازی خود فدراسیون می دانند برای نشان دادن خود در موضع مظلوم. دقیقا همان حربه ای که 4 سال قبل باعث شکست عجیب دکتر قریب شد. اما عده دیگر می گویند این بازرسی ناگهانی، علامتی است برای کفاشیان که وی را مجاب کند وارد انتخابات نشود. دراینجا فارغ از اینکه کدام گزاره درست و چه نقشه ای در کار بوده باید به ائتلافی اشاره کنیم که جزئیات ناگفته اش را به تازگی یکی از خبرگزاری های معتبر منتشر کرد. تسنیم مدعی شد اواسط آذرماه کفاشیان جلسه مهمی را با یکی از افراد نزدیک به وزارت ورزش برگزار کرد که در این جلسه، شرط حمایت وزیر از رئیس فدراسیون فوتبال در انتخابات پیش رو، برداشتن کی‌روش اعلام شد.

مطابق انتظار، کفاشیان موضوع را قویا تکذیب کرد و حسنی خو هم به عنوان نماینده وزیر و رئیس حراست وزارت ورزش، آن را نفی کرد. اما تسنیمی ها بقدری روی صحت خبر خود ایمان دارند که اعلام کردند به وقتش حاضرند اسناد خود را دال بر حقیقی بودن موضوع اعلام کنند.

***

آنطور که از شواهد پیداست موضوع ائتلاف "حقیقت" دارد و پیشینه نشان داده علی کفاشیان برای حفظ صندلی اش به راحتی از روی افراد می گذرد. کی‌روش که هرگز دوست و هم پیمان نزدیک رئیس فدراسیون نبوده است اما امثال نبی، آیت الهی و فریده شجاعی بودند و کفاشیان برای به دست آوردن دل وزیر، حاضر شد به راحتی دوستان قدیمی اش را از ساختمان فدراسیون فوتبال بیرون کند تا" شاید" دل وزیر را نرم کند.

در مورد اعتقاد و پایبندی کفاشیان به کی‌روش هم لازم به مقدمه چینی و توضیح واضحات نیست. این دو در آخرین روز سال 1393 در محل کمپ تیم های ملی یک بار بر سر فسخ قرارداد دوستانه به توافق رسیدند و در همان برهه کفاشیان نشان داد ماندن و رفتن کی‌روش برایش ذره ای اهمیت ندارد از این رو وقتی موضوع حمایت وزیر در انتخابات پیش باشد به راحتی آب خوردن او راضی به فسخ قرارداد با کی‌روش خواهد شد. بهانه هم لازم نیست. پول نداریم، امکانات مان محدود است و نمی توانیم ایده آل های سرمربی تیم ملی را تامین کنیم. از این رو کی‌روش باید "برود" به قیمت "ماندن" کفاشیان و در آن سو یکی مثل فرکی را سرمربی تیم ملی می کنند تا در راه صعود ایران به جام جهانی 2018 روسیه هدایت ملی پوشان را به عهده بگیرد. حالا اینکه کی‌روش یک برنامه را برای" پوست اندازی" تیم ملی آغاز کرده و تکلیف این پروسه حساس چه می شود هیچ ارزشی ندارد چرا که اصولا در ورزش و فوتبال ما آنچه بر هر برنامه ای "ارجحیت" دارد حفظ و تصاحب صندلی هاست. که اگر غیر از این بود با این پتانسیل و استعداد می بایست خیلی وقت پیش مرزهای آسیا را در می نوردیدیم. مثل ژاپن.

***

اما رسانه ای شدن این نشست و قول و قرارهایی که بین طرفین رد و بدل شده می تواند ورق را برگرداند. بعضی از اخبار تنها زمانی "شدنی" است که هنوز" فاش" نشده باشد اما حالا که سناریو حمایت وزیر از کفاشیان و موضوع قربانی کردن کی‌روش مطرح شده شاید طرفین برای نشان دادن عکس موضوع، کلا راه دیگری را پیش بگیرند.اما حقیقت موضوع اتفاق افتاده و نشان دادن مواضع قلبی مدیران بالادستی، می تواند زنگ خطری برای فوتبال و تیم ملی باشد. انتخاباتی که رقبای آن حاضرند برای پیروزی به راحتی روی آینده فوتبال راه بروند و قید یک مربی درجه یک همانند کی‌روش را بزنند.با این افشاگری شاید دیگر کفاشیان، مرد مورد حمایت وزارت خانه نباشد اما تردید نکید هر نامزدی که بخواهد از سوی آنها بیاید قطعا گزینه برداشتن کی‌روش را در جیبش دارد.اتفاقی که با مخالفت 80 درصدی مردم مواجه خواهد شد اما برای رئیس فدراسیون نظر وزیر به 80 درصد ملت اولویت دارد.همین پیچیدگی های خاص، همین موضع گیری ها، همین ائتلاف های پنهانی و شروط عجیب باعث شده تا با غیر قابل پیشبینی ترین انتخابات چند دهه اخیر مواجه باشیم.

***

شاید پیش تر از اینها خیلی از دوستداران کی‌روش و تیم ملی آرزو می کردند با حفظ کفاشیان، به صورت خودکار کی‌روش هم ماندگار شود اما وقتی خبر ائتلاف کفاشیان ،گودرزی و قربانی کردن کی‌روش افشا شد آن وقت حامیان رئیس فدراسیون فعلی متوجه شدند با چه معادله عجیب و بی سر و تهی مواجه هستند. در چنین وضعیتی به طور قطع می شود مدعی شد آنچه موجب شده کی‌روش مبدل به با ثبات ترین مربی تیم ملی فوتبال کشورمان پس از انقلاب شود، محبوبیت او بین توده مردم است نه حمایت فدراسیون و نه وعده وعیدهای وزارت ورزش.نکته آزار دهنده موضوع به آنجا مربوط است که به هنگامه پیروزی، روسا این افتخار آفرینی را منتسب به خود می دانند. همان هایی که شرط دوستی مجددشان قربانی کردن تیم ملی فوتبال ایران در راه صعود به جام جهانی است. اتفاقی که اگر رخ دهد برای نخستین بار در طول تاریخ فوتبال ایران است؛ حضور توامان و پشت سر هم در دو جام جهانی.