آقاي فردوسي پور ! ارزشِ معنويِ اين باشگاه ها (باشگاه های ایرانی) كه متعلق به ميليون ها نفر ايراني است، شايد بيش از اين عدد ها هم باشد. فرض بر آنكه اين قيمت ، واقعي هم نباشد ، شخص يا شركتِ حقوقي كه مايل باشد به اين قيمت خريداري نمايد ، شايد از روي عشق و علاقه و برنامه ي اقتصادي باشد و قصد خدمت داشته باشند. چرا همه چيز را تيره و تاريك نشان ميدهيد؟! چنانچه قصدِ آن خريداران ، شهرت طلبي باشد با خريداري كردنِ باشگاههاي خارجي ، به شهرت نميرسند؟! يا اينكه اولويتِ شما نجات دادن و كمك به باشگاههاي خارجي است؟!
اي كاش يكبار هم كه شده ايشان به طور مستند ، مصداقي مي آوردند كه چه رانتي عايدِ بخش خصوصي شده يا خواهد شد. افسوس كه نشاطِ جوانان اروپا و سرمايه گذاري در فوتبالِ اروپا ، در منطقِ ايشان ، مقدم بر نشاط جوانان ايراني و سرمايه گذاري داخلي است. البته كه سرمايه گذاريِ مطمئن و با برنامه در اروپا با هدفِ رشد و تعاليِ فوتبالِ ايران ، مفيد است ، اما اولويتِ نظام و مردم ، ايجاد نشاط در جوانان و سرمايه گذاري در داخلِ كشور است.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com