به گزارش بولتن نیوز، شاعر و ذاکر جوان اهلبیت علیهمالسلام و یکی از مداحان پیشرو درخواندن سبکهای انقلابی و ولایی است. او در اول فروردین سال 60 در محله آزادی به دنیا آمد و از همان دوران کودکی با وجود لکنت زبان، آرزوی نوحهخوانی برای امام حسین علیهالسلام را در سر داشت. برای بسیاری از افراد نام او با دیگر مداح موفق کشورمان، دکتر میثم مطیعی گره خورده است چرا که این دو ذاکر جوان، محرم سالهای اخیر در دانشگاه امام صادق(ع) خوش درخشیدند و تعریف جدیدی را از مداحی حماسی و انقلابی به مخاطبان خود ارائه کردند.آنچه در ادامه این گزارش میخوانید، ماحصل گفتگوی گروه قرآن و عترت باشگاه خبرنگاران با امیر عباسی، مداح ولایی و انقلابی کشورمان است: آقای عباسی مداحی را چه از زمانی شروع کردید؟من از دوران ابتدایی با پارچههای سیاه یا چادر مشکی مادرم در پارکینگ کوچک منزلمان برای خودم هیئت میزدم و نوحه میخواندم اما چون از زمان کودکی هنگام صحبت کردن لکنت زبان داشتم و هنوز هم دارم، هیچ کسی مرا در مداحی باور نمیکرد و اجازه روضهخواندن در هیئتها به من داده نمیشد. یک هیئتی بود که ماه های محرم به آنجا میرفتم و به هر طریقی که ممکن بود خودم را به مداح هیئت نزدیک میکردم تا متوجه بشم چه میکند. یک شب از دسته خارج شدم و به کنار مداح رفتم تا خواندن او را از نزدیک ببینم و رئیس هیئت هم که اخلاق خاصی داشت برخورد مناسبی با من نکرد.من آن شب گریهام گرفت و دیگر به آن هیئت نرفتم و تصمیم گرفتم بعدازظهرهای محرّم در خانه برای خودم مداحی کنم.استاد شما برای آموزش مداحی و روضهخوانی که بود؟حاج آقا علی انسانی، حاج سعید حدادیان،حاج سید احد خجسته،حاج رسول فیضی و حاج حسین فیضی از اساتید بنده در مداحی بوده و هستند.اولین شعری را که مداحی کردید به خاطر دارید؟بله، شعر باز این چه شورش است که در خلق عالم است...از اولینبار که مداحی کردید خاطرهای به یاد دارید؟برای اولینبار که برای گرفتن درسهای اخلاق مداحی خدمت حاج احد آقای خجسته رسیدم فکر میکردم حاج آقا به من بگوید که برو چند بیت بخوان ولی ایشان در برخورد اول به من گفت برو دم در حسینیه را جارو بزن تا مهمانها که میان تمیز باشه، من آن روز واقعاً نتوانستم درک کنم که چرا حاج آقا این کار را به من محول کردند ولی الآن هرچه بیشتر از عمر نوکریم برای حضرت سیدالشهدا(ع) میگذره اثر اون جارو زدن را بیشتر در زندگی و مسیر نوکریم احساس میکنم.