کد خبر: ۲۸۹۱۱۴

تعداد نظرات: ۳ نظر

تاریخ انتشار: ۱۵ شهريور ۱۳۹۴ - ۱۴:۳۱

اقتصادی » انرژی

دلیل تاخیر پارس جنوبی ضعف مدیریت است یا کمبود منابع مالی؟

وزیر نفت در پارس جنوبی آچمز شده است +مستندات

براساس گفته های وزیر نفت، مشخص نیست که بالاخره کدام عامل در تاخیر بهره برداری و توسعه فازهای پارس جنوبی مهمتر است و ضعف مدیریت که قبلا به آن اشاره کرده است مهمتر است یا کمبود منابع که اخیرا آن را مهمترین دلیل تاخیر در پارس جنوبی معرفی کرده است عامل اصلی این تاخیرهاست؟!

گروه اقتصادی – تاخیر در بهره برداری از فازهای میدان بزرگ گازی پارس جنوبی که سال هاست توسط قطر بهره برداری شده و میلیاردها دلار از منافع ایران را برداشت کرده است، عدم النفع بسیار بزرگی برای کشور ما ایجاد کرده است.

به گزارش بولتن نیوز، کارشناسان و مسوولان صنعت نفت ایران، با اشاره به دلایل تاخیر در توسعه و بهره برداری از این میدان بزرگ گازی جهان، معتقدند که دلیل تاخیر تنها کمبود منابع و عدم حضور شرکت های بزرگ نفت وگاز جهان نیست و علاوه بر کمبود منابع، مشکل مدیریتی نیز عامل مهمی در این تاخیر و عدم النفع بزرگ بوده است.

کارشناسان معتقدند که با فرض درآمد روزانه 11 میلیون دلار برای هر فاز پارس جنوبی که در سال به 4 میلیارد دلار بالغ می‌شود مشخصا هر روز، هر ماه و هر سال تاخیر در برداشت از این میدان باعث عدم‌النفع بسیار کلانی برای کشور خواهد شد؛ چنانکه تفاوت سرعت در توسعه فازهای پارس جنوبی می‌تواند تفاوت ده‌ها میلیارد دلاری در سود و زیان ایران در برداشت از این میدان مشترک ایجاد کند

بیژن زنگنه وزیر نفت پیش از این گفته بود که مشکل توسعه پارس جنوبی نه کمبود پول، بلکه مدیریت است.

اما وی به تازگی در نشست خبری اخیر خود به موضوع تزریق منابع مالی به پارس جنوبی اشاره کرد و گفت: من گفتم ما نمی‌توانیم 17 فاز را همزمان جلو ببریم، چنانکه در سال های 90 و 91 نزدیک به 40 میلیارد دلار در مجموع در صنعت نفت سرمایه‌گذاری شده بود که عدد بزرگی است که این رقم در سال 92 به 10 میلیارد دلار رسید و در سال 93 به زور به 6 میلیارد دلار رسید و امسال هم به دلیل کاهش قیمت نفت تقریبا هیچ نداریم.

به گزارش فارس، ایران برداشت از بزرگ‌ترین میدان گازی جهان یعنی پارس جنوبی را یک دهه با تاخیر نسبت به رقیب قطری آغاز کرد.

زمانی که مدیران اقتصادی در ایران به دنبال توسعه صنعت پر حرف و حدیث خودرو بودند و میزان سرمایه‌گذاری‌هایی انجام شده در این صنعت را نسبت به واقعیت اغراق‌آمیزتر اعلام می‌کردند تا ادامه سرمایه‌گذاری در این صنعت را توجیه کنند، قطری‌ها با غول‌های بزرگ نفتی جهان قراردادهای بسیار شیرینی برای برداشت گاز و میعانات گازی از پارس جنوبی منعقد می‌کردند.

در قراردادهای قطری‌ها برای توسعه سهم شرکت‌های خارجی از درآمدهای میدان به 60 درصد بالغ می‌شود و وقتی از قطری‌ها درباره دلیل این دست‌و‌دل بازی گشاده‌دستانه‌ و بی‌سابقه‌ای سؤال شد پاسخ دادند که ما در واقع از سهم ایران از این میدان را به خارجی‌ها بخشیده‌ایم.

پس از حدود یک دهه، در طرف ایرانی پارس جنوبی هم قراردادهای محدودی با شرکت‌های خارجی برای توسعه پارس جنوبی امضا شد. شرکت‌هایی با توجه به قراردادهای شیرین قطری‌ها انگیزه بسیار کمتری برای کار در طرف ایرانی پارس جنوبی داشتند.

بر خلاف قطری‌ها که برای توسعه اغلب فازهای این میدان تقریبا به صورت همزمان قرارداد بستند، در طرف ایرانی توسعه پارس جنوبی با کندی آغاز شد و حتی وقتی به صورت همزمان فازهای باقیمانده پارس جنوبی صاحب قرارداد با پیمانکاران داخلی شدند نیز صداهایی به مخالفت برخاست. در ایران، علاوه بر کم‌تجربگی پیمانکاران نفتی ایرانی، تحریم‌های شدید و ظالمانه هم مانع جدی دسترسی به تکنولوژی پیشرفته مورد نیاز صنعت نفت و پول کافی برای توسعه میادین مشترکی مانند پارس جنوبی بوده است.

با این وجود در ماه‌های اخیر درباره تاخیر پیمانکاران ایرانی در توسعه پارس جنوبی زیاد صحبت می‌شود. بدون اینکه به شرایط کاری آنها در توسعه این میدان توجه شود.

در عین حال پیش از این بیژن زنگنه وزیر نفت گفته بود مشکل توسعه پارس جنوبی نه کمبود پول، بلکه مدیریت است.

با این حال وی به تازگی در نشست خبری اخیر خود به موضوع تزریق منابع مالی به پارس جنوبی اشاره کرد و گفت:« من گفتم ما نمی‌توانیم 17 فاز را همزمان جلو ببریم، چنانکه در سال های 90 و 91 نزدیک به 40 میلیارد دلار در مجموع در صنعت نفت سرمایه‌گذاری شده بود که عدد بزرگی است که این رقم در سال 92 به 10 میلیارد دلار رسید و در سال 93 به زور به 6 میلیارد دلار رسید و امسال هم به دلیل کاهش قیمت نفت تقریبا هیچ نداریم.»

البته آنچه زنگنه درباره تزریق منابع مالی در سال‌های 90 و 91 بیان کرده مربوط به منابع مصوب است و نه منابع تخصیص یافته که تقریبا نصف میزان مصوب آن محقق شده است.

وی اضافه کرده است: «به همین دلیل ما این 17 فاز را بر حسب زمانی که می‌توانستند به تولید گاز برسند اولویت‌بندی کردیم» به عبارت دقیق‌تر تزریق منابع مالی به بخشی از فازها تقریبا متوقف شد یا به میزان بسیار زیادی کاهش پیدا کرد و منابع مالی و توان مدیریتی روی 7 فازی که پیشرفت بیشتری داشتند، متمرکز شد.

وی در ابتدای قبول مسئولیت گفته بود پیشرفت پارس جنوبی با زمانی که من آن را ترک کردم، تفاوت چندانی نکرده است.

خبرگزاری فارس، برای اولین بار جزئیات پیشرفت ماهانه فازهای پارس جنوبی را به تفکیک 4 دوره زمانی مختلف منتشر می‌کند. این جداول بر اساس آمار ثبت شده شرکت ملی نفت ایران وشرکت نفت و گاز پارس با یک مدل مشخص و ثابت و یک نرم‌افزار واحد تدوین شده‌اند.

این جداول به تفکیک برای هر یک از فازها و برای 4 دوره زمانی تنظیم شده‌اند. دوره اول مربوط به حضور شرکت‌های چند ملیتی خارجی در دولت‌های هفتم و هشتم ( از بهمن 1376 تا مرداد 1384)، دوره دوم مربوط به قبل از تحریم‌های شدید بیشتر در دولت نهم ( از مرداد 1384 تا خرداد 1389)، دوره سوم مربوطه به دوره تشدید تحریم‌های بین‌المللی در دولت دهم ( از خرداد 1389 تا مرداد 1392) و دوره چهارم مربوط به دوره‌‌ای است که مقامات عالی رتبه دولتی از آن به عنوان دوره ترک برداشتن تحریم‌ها در دولت یازدهم یاد کرده‌اند (از مرداد 1392 تا ابتدای خرداد 1394) است.

دوره اول: حضور شرکت‌های چند ملیتی خارجی (بهمن 1376 تا مرداد 1384)

متوسط پیشرفت ماهانه 5 پروژه همزمان(10 فاز) : 1.29 درصد
نام‌فاز	زمان شروع	پیمانکاران	در صد متوسط پیشرفت ماهانه	درصد پیشرفت کلی در پایان دوره
فاز 1	بهمن 76	پتروپارس	1.23	100 %
فاز 2 و 3	مهر 76	توتال	1.56	100 %
فاز 4 و 5	مرداد 79	انی ایتالیا-هیوندای	1.66	97.9 %
فاز 6و7و8	تیر 79	استات اویل- پتروپارس	1.23	75.4 %
فاز 9 و 10	شهریور 81	اویک، تاسیسات دریای و GS کره	0.77	27.06 %

بر اساس این گزارش، در این دوره زمانی که اجرای پروژه‌ها تقریبا به طور کامل در اختیار شرکت‌های مشهور خارجی قرار داشته و منابع مالی اجرای پروژه‌ها و تجهیزات مورد نیاز نیز به طور کامل و بدون هیچ تحریمی در قالب قراردادهای بیع متقابل از سوی خود آنها تامین شده است، متوسط پیشرفت ماهانه این 5 پروژه در قالب 10 فاز متعارف حدود 1.3 درصد بوده است.

دوره دوم: پیش از تحریم‌های شدید (مرداد 1384 تا خرداد 1389)

متوسط پیشرفت ماهانه 5 پروژه همزمان(12 فاز): 0.75 درصد
نام فاز	زمان شروع	پیمانکاران	درصد پیشرفت متوسط ماهانه	درصد پیشرفت کلی در پایان دوره
فاز 6و7و8	تیر 79	استات‌اویل-پتروپارس	0.66	100 %
فاز 9و 10	شهریور 81	اویک، تاسیسات دریایی و GS کره	1.17	96.38 %
فاز 12	مرداد 84	پتروپارس	0.5	29.8 %
فاز 15 و 16	خرداد 85	قرارگاه خاتم‌الانبیا- تاسیسات دریایی	0.81	48.03 %
فاز 17 و 18	خرداد 85	سازمان گسترش(ایدرو) - تاسیسات دریایی	0.58	34.5 %

در این دوره که عملا شروع به کار پیمانکاران ایرانی مستقل از شرکت‌های بزرگ خارجی است، با وجود اینکه هنوز تحریم‌های شدید علیه کشور وضع نشده بود، متوسط پیشرفت ماهانه این 5 پروژه در قالب 12 فاز استاندارد 0.75 درصد بوده است.

دوره سوم: تشدید تحریم‌های بین‌المللی (خرداد 1389 تا مرداد 1392)

متوسط پیشرفت ماهانه 8 پروژه همزمان(18 فاز): 1.49 درصد
نام فاز	زمان شروع	پیمانکاران	درصد پیشرفت متوسط ماهانه	درصد پیشرفت کلی در پایان دوره
فاز 12	مرداد 84	پتروپارس	1.64	90.36 %
فاز 15 و 16	خرداد 85	قرارگاه خاتم‌الانبیا-تاسیسات دریایی	1.16	91.1 %
فاز 17 و 18	خرداد 85	سازمان گسترش(ایدرو)- اویک	1.17	77.8 %
فاز 13	خرداد 89	قرارگاه - مپنا - صدرا	1.72	63.8 %
فاز 14	خرداد 89	سازمان گسترش(ایدرو)-ایزوایکو	1.37	50.62 %
فاز 19	خرداد 89	پتروپارس-تاسیسات دریایی	1.77	65.34 %
فاز 20 و 21	خرداد 89	اویک - تاسیسات دریایی	1.36	50.22 %
فاز 22- 24	خرداد 89	قرارگاه خاتم‌الانبیا -صدرا	1.69	62.37 %

در دوره سوم و همزمان با تشدید تحریم‌ها، فازهای باقیمانده پارس جنوبی صاحب قرارداد با پیمانکاران داخلی شدند. در این دوره زمانی نه تنها امکان استفاده از منابع مالی خارجی به طور کامل منتفی شد، بلکه خرید تجهیزات نفتی و حتی انتقال پول برای خرید این تجهیزات هم در سایه تحریم‌های شدید بسیار دشوار و پیچیده شد. به گونه‌ای که راه‌اندازی بخشی از این فازها معطل بعضی تجهیزات پیچیده بود که سازنده انحصاری آمریکایی یا اروپایی داشتند.

با این وجود در این دوره بالاترین سرعت پیشرفت فازهای پارس جنوبی یعنی پیشرفت متوسط ماهانه نزدیک به 1.5 درصد برای 8 پروژه‌ همزمان در قالب 18 فاز استاندارد پارس جنوبی ثبت شد.

دوره چهارم: ترک خوردن تحریم‌ها(مرداد 1392 تا خرداد 1394)

متوسط پیشرفت ماهانه 8 پروژه همزمان(18 فاز): 0.59 درصد
نام فاز	زمان شروع	پیمانکاران	درصد پیشرفت متوسط ماهانه	درصد پیشرفت کلی در پایان دوره
فاز 12	مرداد 84	پتروپارس	0.49	100 %
فاز 15 و 16	خرداد 85	قرارگاه خاتم‌الانبیا-تاسیسات دریایی	0.23	96.18 %
فاز 17 و 18	خرداد 85	سازمان گسترش(ایدرو)- اویک	0.52	89.34 %
فاز 13	خرداد 89	قرارگاه - مپنا - صدرا	0.46	73.84 %
فاز 14	خرداد 89	سازمان گسترش(ایدرو)-ایزوایکو	0.35	58.4 %
فاز 19	خرداد 89	پتروپارس-تاسیسات دریایی	0.95	86.28 %
فاز 20 و 21	خرداد 89	اویک - تاسیسات دریایی	1.09	74.09 %
فاز 22-24	خرداد 89	قرارگاه خاتم‌الانبیا -صدرا	0.65	76.74 %

علیرغم آنکه مسئولان عالیرتبه دولتی در پاییز 92 اعلام کردند دیوار تحریم‌ها ترک خورده است، اما سرعت پیشرفت فازهای پارس جنوبی به دلایل مختلف به میزان قابل توجهی کاهش یافته و متوسط پیشرفت ماهانه از حدود 1.5 درصد به حدود 0.6 درصد در این دوره رسید. این سرعت پیشرفت ماهانه کمترین میزان ثبت شده در 4 دوره مورد اشاره است.

کارشناسان نفتی می‌گویند: اگر توسعه فازهای باقیمانده با همین سرعت فعلی جلو برود، پایان کار بعضی از فازهای پارس جنوبی (فارغ از فاز 11 که تنها فاز بدون قرارداد این میدان است) به سال‌های نخست دهه اول سده 1400 شمسی موکول خواهد شد.

علیرغم آنکه تحریم‌ها، هزینه اجرای پروژه‌های توسعه پارس جنوبی را به میزان قابل توجهی افزایش داد اما با فرض درآمد روزانه 11 میلیون دلار برای هر فاز پارس جنوبی که در سال به 4 میلیارد دلار بالغ می‌شود (این رقم با توجه به قیمت نفت تغییر می‌کند) مشخصا هر روز، هر ماه و هر سال تاخیر در برداشت از این میدان باعث عدم‌النفع بسیار کلانی برای کشور خواهد شد؛ چنانکه تفاوت سرعت در توسعه فازهای پارس جنوبی می‌تواند تفاوت ده‌ها میلیارد دلاری در سود و زیان ایران در برداشت از این میدان مشترک ایجاد کند.

در جدول زمان راه‌اندازی فازهای افتتاح شده پارس جنوبی قابل مشاهده است.

نام فاز	زمان افتتاح	مدت زمان اجرا
فاز 1	آبان 83	81 ماه
فاز 2 و 3	بهمن 81	64 ماه
فاز 4 و 5	خرداد 84	58 ماه
فاز 6 و 7 و 8	شهریور 87	98 ماه
فاز 9 و 10	شهریور 89	96 ماه
فاز 12	اسفند 93	115 ماه

به گزارش فارس، اغراق در بیان بی‌تاثیر بودن مباحث مربوط به تامین مالی یا تحریم در اجرای پروژه‌های پارس جنوبی و منحصر کردن مشکلات توسعه این میدان به مسائل مدیریتی در چنین مقایسه‌های آماری از عملکرد دوره‌های مختلف رنگ می‌بازد.

مطالب مرتبط

افزایش ۳۰ میلیون دلاری درآمد روزانه فروش نفت ایران

برچسب ها: تاخیر ، پارس جنوبی ، مدیریت ، منابع مالی

گزارش خطا

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

نظرات بینندگان

انتشار یافته: ۳

در انتظار بررسی: ۰

غیر قابل انتشار: ۱

ایرانی

۱۶:۳۱ - ۱۳۹۴/۰۶/۱۵

"آچمز" یعنی چه؟ لطفا با ادبیاتی بنویسید تا برای همه از ماکو تا چابهار، و از خرمشهر تا بروجرد همه آن را بفهمند.

پاسخ ها

داریوش

۲۱:۱۶ - ۱۳۹۴/۰۶/۱۵

برادر آچمز یعنی اینکه نه راه به جلو دارد نه به عقب ودر خصوص وزیر نفت مصداق این موضوع این است که ایشان در دولت اصلاحت استارت این
پروژه را زدن وپس از مدتی که دولت جدید هم آمد کلی مانور داد رواین پروژه. حال که موقع اعلام بیلان کار است که نتیجه عمل صفر است البته باید دید نویسنده چه منظوری داشته من نظر شخصی خود راگفتم چرا که در این پروژه دارم کار می کنم

احمد

۰۹:۱۰ - ۱۳۹۴/۰۶/۱۶

نکته اصلی را وزیر محترم نفت بیان داشتند ،کمبود منابع مالی و تحریم جای خود را دارد اما اصلی ترین مشکل ضغف مدیریت فعلی پارس جنوبی است(نفت و گاز پارس) . به قول معروف چند تا هندوانه را با یک دست نمیتوان برداشت بالاخص مدیریت فعلی که قدرت برداشت یک هندوانه (راه اندازی یک فاز) را هم ندارد ، عدم اشراف به قراردادها ، عدم نظارت به عملکرد مدیریت ها ، عدم نظارت بر عملکرد پیمانکاران ( نتیجه آن ضرر و زیان در قراردادها)، بکار گماری مدیران ضعیف و از کار افتاده ( پشتیبانی و عملیات ، فاز ها ، پروژ ها و ....) صرفاً مدیر فعلی (نفت و گاز پارس) با دوندگی بی نتیجه کلاف سر در گم بدنبال افتتاح فاز است به چه قیمت ، به قیمت از دست دادن منابع مالی ،انسانِی، سازمان و..... وزیر محترم نفت مدیریت عضیم پارس جنوبی را به مدیران لایق و کار کشته واگذار نماید نه به مدیری که سابقه مدیریت یک پروژه گازی یا پالا یشگاه گازی را داشته است ایشان حتی توان بحث با پیمانکاران را ندارد چه برسد به ارائه راه حل و.......

نظر شما

صفحه نخست

بولتن ۲

اقتصادی

اجتماعی

بولتن2

ورزشی

عکس

فرهنگ و هنر

IT

صفحات داخلی

وزیر نفت در پارس جنوبی آچمز شده است +مستندات

افزایش ۳۰ میلیون دلاری درآمد روزانه فروش نفت ایران