نتيجه مذاكرات هسته اى و ضرورت حفظ وحدت ملى

گروه سياسى: در "تفسيرهفته" اين هفته، مسئله مذاكرات هسته اى و روزهاى پايانى گفتگوهاى ايران با كشورهاى عضو گروه ١+٥، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته و بحث ولايت فقيه، وحدت ملى، اقتصاد مقاومتى، توليد داخلى و اجتناب از هرگونه كندروى و تندروى، مورد تأكيد و نسبت به روابط ايران با ايالات متحده در آينده هشدار مى دهد.

به گزارش بولتن نيوز، محمدتقى فرجى در بخشى از تفسير خود، ضمن توصيه به وحدت و لزوم پيروى از رهبرى،

مى نويسد، "در موضوع مذاكرات هسته اى، صرف نظر از نتيجه اى كه از آن مراد مى كنيم، بايد از هرگونه افراط و تفريط اجتناب نمائيم. همه مى دانيم كه در اين هماورد بين المللى و ماراتن سخت و نفس گير جهانى، بيش و پيش از هرچيز، پاى منافع ملى كشورمان در ميان است. و در صورت دستيابى به آنچه يك "توافق خوب" مى ناميم، يقينأ ما مى توانيم از نتايج اين توافق، براى رفع تحريم هاى ظالمانه و از سرگيرى تعامل با جهان و بهينه سازى ملزومات و منافع زندگى جهانى، استفاده نمائيم".

"تفسيرهفته" اين هفته را در ادامه مى خوانيم.

در آستانه پايان مذاكرات هسته اى ايران و كشورهاى گروه ١+٥ و نظر به اراده طرفين براى اعلام يك "توافق خوب"، من مى كوشم چند مسئله مهم و حياتى را واكاوى و باز تعريف نمايم، تا چه مقبول افتد و چه در نظر آيد!؟

١- در موضوع مذاكرات هسته اى صرف نظر از نتيجه اى كه از آن مراد مى كنيم، بايد از هرگونه افراط و تفريط اجتناب نمائيم. همه مى دانيم كه در اين هماورد بين المللى و ماراتن سخت و نفس گير جهانى، بيش و پيش از هرچيز، پاى منافع ملى كشورمان در ميان است. و در صورت دستيابى به آنچه يك "توافق خوب" مى ناميم، يقينأ ما مى توانيم از نتايج اين توافق، براى رفع تحريم هاى ظالمانه و از سرگيرى تعامل با جهان و بهينه سازى ملزومات و منافع زندگى جهانى، استفاده نمائيم، اما اين مهم، هرگز نبايد موجب ايجاد شوك كاذب و يا باعث از كار انداختن چرخ توانايى هاى داخلى و از آن جمله ايجاد وقفه در استقلال كشور و سستى و انفعال نيروى كار و توليد ملى گردد. زيرا استقلال و خود باورى ملى ايران، به هيچ وجه تحت تآثير فعل و انفعالات منفى و مخرب قدرت هاى جهانى و ايالات متحده مخدوش نخواهد شد. 

٢- همچنان راه برون رفت از مشكلات كنونى كشور، اعتقاد عملى به اقتصاد مقاومتى، اهتمام جدى به توليد داخلى و عبور از معضل وابستگى به خارج و واردات خارجى است. چشم داشتن به قدرت هاى استكبارى شرق و غرب، براى بهبود وضعيت اقتصادى كشور و تمشيت معيشت اين ملك و ملت، نه تنها ايران را به قبله آمال خود رهنمون نمى سازد، بلكه از استقلال و آزادى ساقط مى سازد. اكنون به نظر مى رسد، براى حفظ برند جمهورى اسلامى ايران، يعنى منشور عزيزانه "حكمت، عزت و مصلحت"، بايد همچنان اهداف بلند آرمان گرايى، استقلال طلبى و آزادى خواهى را دنبال نمائيم.

توافق هسته اى و رفع تحريم هاى ملل متحد و ايالات متحده، هرگز ما را از خود و خود باورى، باز نمى دارد.

٣- مذاكرات ايران با قدرت هاى جهانى، كار اين دولت و آن دولت و دولت هاى پيشين و دولت هاى پسين و يا ناشى از اراده اين جناح و آن جناح و جناح هاى سياسى ديروز و جناح هاى سياسى امروز نيست، مذاكرات بين المللى، معمولآ از ساز و كارهاى سياسى خارجى هر دولت و ملتى است و اساسأ ديالوگ پيرامون چالش هاى خارجى، جزء اصلى ترين تعاريف اميت ملى است. از اين رو، همه بايد به دو نكته مهم توجه نمائيم، اول اينكه امضاء توافق هسته اى مى بايد موجب وحدت ملى و تقويت بيش از پيش هم دلى و هم زبانى داخلى گردد. و دوم آنكه هيچ دولت و جناحى، نمى تواند از نتيجه مذاكرات، استفاده ابزارى و تعريف تبليغاتى داشته باشد، در اينجا، نام ايران، منافع ملى و امنيت كشور مطرح است.

٤- رهبر انقلاب، طبق نظريه ولايت فقيه و بر اساس قانون اساسى، بر سياست هاى كلى و كلان كشور نظارت دارد و  بدون نظر ايشان، هيچگونه مذاكره و توافقى، نه ميسر است و نه مقبول و از حق نگذريم، هدايت ها و حمايت هاى رهبرى از دولت ها و رؤساى جمهورى پيشين و پسين و دستگاه ديپلماسى خارجى و هيئت هاى نمايندگى آنان، از ابتدا تا انتها و تا امروز و در دولت تدبير و اميد و تيم مذاكره كننده ايران و در رأس آن وزير امورخارجه كشورمان، بسيار جدى و راه‌گشا بوده است، هم هشدارهاى انقلابى و بهنگام ایشان و هم توصيه هاى خردمندانه و سياسى مبنى بر اعمال نرمش قهرمانانه، نقش اول را در تقويت اصحاب و تضعيف اغيار و رسيدن به يك "توافق خوب" داشته است.

٥- بنده قبلأ و طى مقاله "پايان مذاكرات يا آغاز منازعات" گفته ام و باز هم مى گويم كه پايان مذاكرات ما با غرب و كشورهاى عضو گروه ١+٥، الزامآ به معناى پايان همه اختلافات و حل همه مشكلات كشور نبوده، نيست و نخواهد بود. چه بسا بعد از اعلام توافق نهايى، بر سر چگونگى اجراى مصوبات مربوطه و به دليل زياده خواهى هاى سيرى ناپذير امريكا و متحدانش، ما وارد چالش هاى جديد منطقه اى و جهانى، با قدرت ها و دولت هاى وابسته مى شويم، بنا بر اين همه بايد به هوش باشيم و توجه داشته باشيم كه نمى شود يك شبه ره صد ساله را طى كرد! چه دولت ايالات متحده، قبل و بعد از انقلاب، دشمن شماره يك ما بوده است و در مقام دشمنى، از هيچ توطئه اى فرو گذار نكرده و نمى كند.

٦- اگر كار مذاكرات به سر انجام مباركى برسد و مقرر گردد، ملت ايران "جشن بزرگ هسته اى" برگزار كنند، همه بايد به تآسى از رهنمودهاى رهبرى، با وحدت، هم دلى و هم زبانى، در اين جشن شركت كنند، زيرا اين جشن، يك جشن جناحى و يا يك ميتينگ تبليغاتى نيست، بلكه اين جشن، يك جشن ملى و از ملزومات وحدت است. كسانى كه مواضع امام راحل و امام حاضر را مى شناسند، نيك مى دانند كه رهبرى سازش كارى و تندروى را بر نمى تابد، بر اين اساس، هركس دل در گرو ولايت دارد، نبايد مصالح شخصى و جناحى خود را بر مصالح اسلام و ايران ترجيح دهد. همچنين عبور از خط قرمز، چه از سر كندروى و چه از سر تندروى، تخطى از خط رهبرى است، "خير الأمور أوسطها"

انتهای پیام/