به گزارش بولتن نیوز، ایرباس برخلاف شرکت اسپیس ایکس باید بر امور فنی و چالشهای مالی غلبه کرده در حالی که شرکت مذکور در حال حاضر این مدل را آزمایش میکند. از سال 2010 تاکنون گروهی از مهندسان شرکت ایرباس به طور مخفیانه در انبار این شرکت در لمورو در حومه پاریس در جستجوی روشهایی برای ساخت پرتابگر موشک قابل استفاده مجدد بوده است. آنان ماموریت سختی پیش رو دارند، چون باید استفاده مجدد موشک و هزینه کمتر الصاق به مدلهای سنتی را در نظر داشته باشند. این شرکت دو مرحل از مفهوم پردازشگر قابل استفاده مجدد خود را با نامهای Adeline و Space Tugs معرفی کرده است. فرانسوا آکه، مدیر برنامههای دفاعی و فضایی ایرباس اظهار کرد: مرحله اصلی، موشک را در مراحل ابتدایی سفر پرتاب کرده و اداره میکند. مرحله بعدی در بخش دوم وارد عمل میشود. وی افزود: استفاده مجدد اصلیترین مرحله این پروژه است، چون با استفاده مجدد از قطعات آن قادر به کاهش هزینهها در ساخت مجدد موشک خواهیم بود. ایده ترمیم دوباره و قرارگرفتن در پشت سپر حرارتی موجب کاهش 80 درصدی هزینه کلی خواهد شد. آکه در ادامه افزود: این فضاپیمای جدید مانند موشکهای معمولی از زمین بلند شده و مانند هواپیما فرود میآید. ادلاین که مخفف پرتابگر پیشرفته مصرفی با اقتصاد موتور نوآورانه است، فناوری فضایی را با دانش هوانوردی ترکیب کرده است. برای استفاده مجدد از مرحله اصلی، بخشهای گرانتر موشک مانند موتور و ارتباطات هوایی به زمین بازگردانده میشوند. ادلاین به شکل تثبیتکنندهای در پایه پرتابگر قرار گرفته و به بالهای کوچک و یک موتور توربیندار مجهز است. مفهوم Space Tugs (کششهای فضایی) به دنبال دستگاههایی است در ارتفاع 1000 کیلومتری شناور بوده و توسط پرتابگرهای جدید با کمک فناوری ماهوارهای سوختگیری میکند. هیرو گیلبرت، مدیر فنی مرکز دفاعی و فضای ایرباس مدعی است که پروژه ایرباس به مدل اسپیسایکس ارجحیت دارد، زیرا مقاومت بیشتر برای استفاده مجدد نسبت به آن دارد. این نوآوری شامل فناوری فضا و صنعت هوانوردی است. پروژه شرکت اسپیس ایکس متفاوت بوده زیرا برای فرود بر روی کشتی در میان آب ساخته شده است. شرکت ایرباس تخمین زده که برای این مدل نیاز به دو تن سوخت برای برگشت به زمین است که نیمی از میزان مصرف سوخت مدل رقیب است.