برادر عزیز جناب آقای ابوالقاسم طالبی!
در روزگاری که عده ای شعار دهن پرکن «هنر برای هنر» که ترجمان دقیق تر آن «هنر برای هیچ» است را تبلیغ و ترویج می کنند، علم کردن شعار فراموش شده «هنر برای عدالت» از سوی حضرتعالی جای بسی تشکر و امتنان فراوان دارد. سریال پرمخاطب و اثرگذار «به کجا چنین شتابان» نشان داد، می توان با تکیه بر عنصر «درام داستانی» عالی ترین مفاهیم دینی و انقلابی را به مخاطب عرضه کرد.
کارگردان متعهد و انقلابی!
استقبال مخاطبان از سریال «به کجا چنین شتابان» با سلایق و علایق متفاوت به خوبی نشان داد مخاطبان فهم و نکته سنج، تشنه، چنین آثار سینمایی و تلویزیونی هستند. پرداختن به مسائلی چون تاثیر و عواقب تحصیل مال نامشروع در زندگی فردی و اجتماعی، نقش کلیدی و محوری «مادر» در خانواده و تربیت نسل سالم، به تصویر کشیدن پیوند شوم و نامبارک و البته پرفتنه ثروت و قدرت، نقش سفارتخانه های کشورهای استعماری چون انگلیس در تحولات و اتفاقات کشور، تاکید بر مبارزه با فساد مالی و انتقاد از کندی این مبارزه از سوی دستگاه های ذیربط و شاید از همه مهم تر پرداخت دقیق و هوشمندانه به نقش افراد نوکیسه که رهبر معظم انقلاب سال ها پیش، از آن به عنوان طبقه جدید که می تواند تبعات سیاسی، اخلاقی و اجتماعی فراوانی در سطح مناسبات اجتماعی و روند تحولات کشور داشته باشد، یاد کردند، موضوعاتی است که در سریال شما ذهن مخاطب را درگیر خود کرده بود.
راه مبارزه با «فقر، فساد و تبعیض» راهی بس دشوار و مخاطره آمیز است، «دل شیر» و «دستی پاک» و نگاهی «هنرمندانه و ظریف» می خواهد که الحمدالله حضرتعالی دارید. شهید سید مرتضی آوینی سال ها قبل در نامه ای به یک دوست نوشته بود: «برادر باید خانه در دامنه آتشفشان بنا کنی».
با آرزوی موفقیت- مهرداد بذرپاش