تصاویری متفاوت و دیدنی از «جلال آل احمد»

گروه ادبیات، نشر و رسانه، جلال آل احمد نویسنده‎ پرمناقشه‌ای است که چه در زمان حیاتش و چه بعد از مرگ، حرف و حدیث‏‌های زیادی درباره‌اش مطرح شده است.

به گزارش بولتن نیوز، چپ‌ها جلال را به دلیل سابقه‎ توده‌یی‌اش از ان خود می‏‌دانند، مذهبی‎ها ریشه خانوادگی او و «خسی در میقات» و «غرب‏زدگی‎اش» را مثال می‎زنند و روشنفکران «از رنجی که می‌بریم» و «سنگی بر گوری» را نماد نویسندگی او می‏‌دانند.

جلال‌الدین سادات آل احمد معروف به جلال آل احمد، فرزند سیداحمد حسینی طالقانی دوم آذرماه 1302 در محله سیدنصرالدین از محله‌های قدیمی شهر تهران به دنیا آمد. او در دوم آذرماه سال 1302 پس از هفت دختر متولد شد و نهمین فرزند پدر و دومین پسر خانواده‎ای مذهبی بود.

جلال در جوانی به حزب توده پیوست و در چهار سال از یک عضو ساده به عضویت کمیته حزبی تهران و نمایندگی کنگره رسید. اما او و دوستانش به رهبری خلیل ملکی و به دلیل اختلاف نظر با حزب توده انشعابی را پدید آوردند که چندان تاب نیاورد و منحل شد.

او مدتی از سیاست به دور می‎ماند، با سیمین دانشور ازدواج می‏‌کند و ترجمه و نوشتن را جدی‎تر پی می‎گیرد، اما در قضیه ملی شدن نفت، به جبهه ملی و نیروی سوم پیوست؛ هرچند در سال 1332 به دلیل اختلاف با رهبران نیروی سوم از این گروه جدا شد. اما بعد از آن مقالاتی چون «غرب‌زدگی» را نوشت و تا زمان مرگ همچنان از نوشتن دست برنداشت.

جلال سر انجام در غروب روز هفدهم شهریورماه سال 1348 در سن 46سالگی در اسالم گیلان درگذشت. پس از مرگ نابهنگام آل‌ احمد، جنازه او به سرعت تشییع و دفن شد که باعث ایجاد باوری درباره سر به نیست شدن او توسط ساواک شد. همسرش، سیمین دانشور، این شایعات را تکذیب کرده ‌است، ولی برادرش، شمس آل احمد، معتقد بود که ساواک او را به قتل رسانده‌ و شرح مفصلی در این‌باره در کتاب «از چشم برادر» بیان کرده ‌است.

جلال آل احمد در وصیت‌نامه خود آورده بود که جسد او را در اختیار اولین سالن تشریح دانشجویان قرار دهند، ولی از آن‌جا که وصیتش مطابق شرع نبود، این کار انجام نشد و پیکرش در شهرری به خاک سپرده شد.

از این نویسنده آثار متعددی به جا مانده که نفرین زمین، غربزدگی، نون والقلم، زن زیادی، مدیر مدرسه، دید و بازدید، از رنجی که می‌بریم و سنگی بر گوری از جمله این آثارند.

در ادامه عکس‎ها و طرح‌هایی از جلال آل احمد می‌آید: