به گزارش اقتصادپرس / پیروز هنرمند : رویکرد غرب : آژادی و امنیت ، هر دو مقوله ای اجتماعی هستند اما ریشه های آن به فردیت آدمی بر می گردد . روشنفکران حوزه ی اجتماعی و سیاسی ، آزادی را مقدم بر امنیت می شمارند . به این معنا که زمانی می توان امنیتی پایدار و پویا داشت که از ماهیت آزادی به خوبی حفاظت شده باشد . از بزرگی پرسیدند اگر مخیر باشی که میان آزادی و عدالت ( امنیت ) یکی را برگزینی ، انتخاب تو کدامیک است ؟ او بی درنگ گفت : آزادی ! به او گفتند چرا آزادی را بر امنیت مقدم شمردی ؟ گفت : آژادی را انتخاب می کنم که بوسیله ی آن بتوانم به بی عدالتی اعتراض کنم ! اما در حوزه ی فردی چه باید کرد ؟ باید گفت آزادی و امنیت هریک دلالت بر امری به خصوص دارد . آزادی ارتباطی مستقیم با ماهیت و روح آدمی دارد و جدا از او نیست و امنیت نیز به حوزه ی شخصی و عملی زندگی اطلاق دارد . بنابراین برخی با استناد به سخن حکیمانه ی آن بزرگ ، اولویت را به آزادی فردی در مقابل امنیت فردی می دهند . به بیان دیگر چون آزادی با روح آزادگی انسان پیوند دارد و امنیت ، حوزه ی پیرامونی او را در بر می گیرد ، درصورت تامین امنیت بدون آزادی ، روح انسان را به بند کشیده و از او شخصیتی تک ساحتی ، منفعل ، مجبور و سرخورده می سازد . اما اگر آزادی او تامین شود ، شخصیت او در مقابل بی امنیتی ها ، بی عدالتی ها و... ساخته می شود و او می تواند با روح آراده ی خویش به آن ها اعتراض کند ! بنابراین همانگونه که در حوزه ی اجتماعی ، اولویت تقدم آزادی بر امنیت است ، در حوزه ی فردی نیز تقدم بر آزادی در مقابل امنیت است ... اما درباره عدالت اندیشه اسلامی سخنان جدید و نویی دارد که سعی داریم تا در سلسله مباحثی به تبیین آن بپردازیم . ادامه دارد ..