پاسخ بزرگوارنۀ حجت الاسلام علوی به مهدی کوچک زاده

گروه سیاسی، عصر ديروز وزير اطلاعات در نشستی غيررسمی به دعوت چندتن از نمايندگان مجلس ازجمله حجج الاسلام رسايی، نبويان و آقايان كريمی قدوسی، پژمان فر، زارعی و مهدی کوچک زاده شركت كرد تا به سوالات مختلف پاسخ دهد اما اعتراض مهدی كوچك‌زاده به حضور يكی از همراهان وزير به مشاجره ای تبديل شد و جلسه را به تشنج كشيد.

به گزارش بولتن نیوز، براساس شنيده‌ها و بنابرمطلبی که روزنامۀ قانون در شمارۀ امروزش به چاپ رساند، وزيراطلاعات در تمام مدت این جر و بحت با حفظ آرامش و متانت سعی کرده این نمایندۀ مجلس را که درحکم یکی از میزبان حجت الاسلام علوی و همراهش نیز بوده، قانع کند اما گویا هرچه ایشان بیشتر توضیح می دادند، با پرخاش گری و اتهام زنی بیشتری روبرو می شده و تاجایی که کوچک زاده می گوید: "بنده اين فرد(همراه وزیر) را در جاهای نامناسب ديده‌ام، می‌خواهيد رو كنم؟!"

شاید مهم ترین اتهام و توهین و تهدیدهای کوچک زاده را بتوان در آن بخشی یافت که ایشان بی توجه به معنای حرف هایش حتی نظام جمهوری اسلامی را زیر سوال می برد و پس از آن که آیت الله هاشمی رفسنجانی را با لحنی بسیار بی ادبانه متهم به عدم مشروعیت کرده می گوید:"باید به هاشمی بگویم نامشروع تو هستی و تمام کس و کارت"، با سوگندخوردن به قرآن و خدا می گوید: "در این کشور کودتا شده است."

البته در ادامه بنابه ضرورت ناچاریم به برخی دیگر از صحبت های دور از ادب و فرهنگ مهدی کوچک زاده اشاره کنیم، با این حال بگذارید برای بررسی این واقعۀ ناخوشایند کمی به گذشته بازگردیم و نیز با رویکردی جامع تر به برخی مسائل بپردازیم.

تقریباً یک سال پیش بود که در هنگام تحویل سال 1392 مقام معظم رهبری در تحفۀ عیدانۀ سال گذشته شان که به روال همیشه چندکلامی ملت ایران را میهمان نموده و خطوط کلی و مشی کلان نظام را در سال جاری مشخص نموده و شعار هر سال را اعلام می دارند، سال 92 را سال "حماسۀ سیاسی و حماسۀ اقتصادی" نام گذارده و چندماه بعد، یعنی در خرداد امسال بخش نخست پیام رهبر انقلاب که همان "حماسۀ سیاسی" باشد، با حضور گستردۀ مردم در انتخابات ریاست جمهوری و رای قاطع شان به دولت «تدبیر و امید» رقم خورد و پس از آن بنابر قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، رای مردم ازسوی مقام معظم رهبری که ولی فقیه و فرماندۀ کل قوا در نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران است، به رئیس جمهور منتخب تنفیذ گردید.

به اعتراف همۀ دوستان و دشمنان انقلاب، انتخابات ریاست جمهوری اخیر، انتخاباتی صددرصد سالم بود که طی آن خواست حقیقی مردم متحقق شد و ملّت سربلند ایران با حضوری به راستی "حماسی" و پرشور در آن انتخابات، ضمن لبیک به ندای رهبر فرزانۀ انقلاب که سال92 را سال "حماسۀ سیاسی" نام نهاده و تلویحاً مردم را به شرکت پرشور در این انتخابات حساس دعوت نموده بود، پیامی قاطع و مشخص درخصوص خواست سیاسی شان به داخل و خارج و دوست و دشمن داده و طبق خواست آنان، دکترحسن روحانی با رویکردی اعتدال گرایانه و با شعار "تدبیر و امید" برای 4سال به عنوان رئیس جمهور کشور برگزیده شد و همان طور که پیش تر اشاره شد، مقام معظم رهبری نیز با تنفیذ رای مردم به او، بر صحت و سلامت این انتخابات حکم تایید زدند و راه را برای هرگونه شک و شبهه ای بستند.

آن چه مسلم است این است که باوجود این که تمامی مقامات و مسئولین حکومت، در دولت، مجلس و قوۀ قضاییه، موظف به اشراف کامل به قوانین اساسی جمهوری اسلامی هستند. با این حال باتوجه به ماموریت و وظایف خاص نمایندگان مجلس و مسئولین قوۀ مقننه، اشراف ایشان به قوانین اوجب واجبات است. بماند که قوانینی همچون اصل 5، 57 و 110 قانونی اساسی از آن دسته قوانینی است که حتی مردم کوچه و بازار و بچه مدرسه ای ها نیز به آن اشراف کامل داشته و می دانند که این قوانین که مربوط به ولایت مطلقۀ فقیه، اختیارات و وظایف این مقام سیاسی در جمهوری اسلامی است، از اصول غیرقابل انکار و اساسی نظام بوده و تشکیک در آنان در حکم تشکیک در اساس نظام جمهوری اسلامی است.

برای نمونه طبق بند 9 اصل 110 قانون اساسی، تنفیذ حکم ریاست جمهوری پیش از مراسم تحلیف حکم ریاست جمهوری و پس از انتخاب مردم ازجمله وظایف و اختیارات رهبر ایران است. تنفیذ حکم رئیس جمهور ایران به وسیله ولایت فقیه، از اختیارات او در قانون اساسی است و هرگز جنبه تشریفاتی و صوری ندارد؛ یعنی، قانوناً تا زمانی که ولایت فقیه حکم رئیس‌جمهور منتخب را تنفیذ نکند، وی ریاستی بر قوۀ مجریه ندارد. واژه «تنفیذ» با توجه به سخن حضرت امام(ره) که فرموده بودند، "این تنفیذ تا زمانی است که عمل برطبق موازین اسلام باشد"، نشان می‌دهد که امضای ولی فقیه به نتیجه انتخابات مردم مشروعیت می‌دهد. چنان که خود ایشان نیز در همۀ تنفیذهای ریاست جمهوری مساله نصب الهی رهبر و لزوم تامین مشروعیت الهی تمامی بخش‌های نظام را مطرح کرده بودند.

درچنین شرایطی اما کوچک زاده با زیر سوال بردن مشروعیت دولت و طرح ادعای کودتا در کشور، درحقیقت علاوه بر توهین به میلیون ها ایرانی که در انتخاب این دولت نقش داشتند، مقام بلند ولایت فقیه و رهبری جمهوری اسلامی را نیز زیر سوال برده و بی توجه به معنای حرف ها و از آن مهم تر بی توجه به جایگاه و مقامی که در آن قراردارد، صرفاً برای عقده گشایی و اهداف حزبی کوچک و حقیرش، هر کلامی را به زبان آورده و به هر کسی در هرجایگاه و مقام و شخصیتی اتهام زده و توهین های بی حساب تهمت های بی پشتوانه می بافد.

جالب اینجاست که این رفتار بی شرمانۀ کوچک زاده تنها به جلسۀ خصوصی یادشده محدود نمانده و حتی امروز (چهارشنبه 21 اسفندماه) در جلسه علنی مجلس شورای اسلامی، طی اخطاری با استناد به اصل 67قانون اساسی با انتقاد شدید از دیدار کاترین اشتون با محکوم فتنه۸۸ و بدتر از کاپیتولاسیون دانستن این ملاقات، به انتقاد از وزیر خارجه، وزیر اطلاعات و ریاست جمهوری پرداخته و دربخشی از نطقش نیز بیان داشته: "ملت ایران من، به اندازه عقل خود می‌گویم؛ این خدشه به استقلال کشور است، این کوتاهی از وزیر محترم اطلاعات پذیرفته نیست، این کوتاهی از وزیر محترم خارجه نیز پذیرفته نیست."

این طور که پیداست اتهامات بی شرمانه و خلاف قانون روز گذشتۀ ایشان به وزیر اطلاعات و رئیس محترم جمهور و زیرسوال بردن انتخابات ریاست جمهوری و توهین مسقیم به رای ملّت بزرگ ایران و ایضاً حکم ریاست جمهوری دکترروحانی که ازسوی رهبرمعظم انقلاب تنفیذگردیده نیز به "اندازۀ عقل آقای کوچک زاده" مربوط می شود و این رفتار پرخاشگرانه و دور از شان یک نمایندۀ مجلس را باید بر این اساس توجیه نمود.

نکتۀ جالب اینجاست که درجلسۀ خصوصی دیروز وزیراطلاعات با تعدادی از نمایندگان مجلس، حميدرسايی كه قصدداشت جلسه را آرام كند خطاب به كوچك زاده گفته: "شما اگر اعتراضی داريد جلسه را ترك كنيد و آقای وزير حق دارند همراهانی با خود بياورند" ولی كوچك زاده در ادامه با پرخاش می‌گويد: "مملكت رو به قلدری رفته است كه وزير اينگونه برخورد می كند."

كوچك زاده همچنین با تهديد وزير ادامه می‌دهد: "من حاضرم مثل يك مخبر برای وزارت اطلاعات كاركنم ولی از اين به بعد اينطوری نيست. بايد بگويم برخی ها فكر می كنند كه قراراست در كشور كودتا شود؛ به خدا در اين كشور كودتا شده است وگرنه رئيس جمهور نمی‌گويد خزانه خالی است، وزيرخارجه نمی گويد با يك بمب همه چيز را از كارمی اندازند، چرا در اين شرايط سبد كالا می دهند و اين هم رفتار وزير اطلاعات است. شك نكنيد از اين به بعد رويه ها عوض می شود."

حال سوالی که مطرح می شود، این است که اساساً اگر رئیس جمهور به جای دروغ پردازی و ادعای کذب و توخالی وضعیت مملکت را به مردم گزارش می دهد و به آن چه درخصوص وضعیت خزانۀ مملکت حقیقت دارد، اذعان می کند، به معنی کودتا در مملکت است؟ به راستی کوچک زاده بنابرکدام منطق عقلی به این نتیجه می رسد که چون سبدکالا با شرایط نامناسبی میان مردم توزیع شده، پس مملکت به صورت نظامی و توسط نظامیان اداره می شود؟ و سوال مهم تر این که، این وضعیت توزیع سبد کالا براساس کدام نمونۀ تاریخی، سیاسی و ... از ویژگی های حکومت پس از کودتاست؟

فاجعه بارتر این که کوچک زاده دربخشی از اظهارنظرهای توهین آمیز و علناً خلاف قانونش که به راستی نیازمند برخورد قضایی و درحکم نقض امنیّت ملّی است، به رغم آرامش و متانت وزيراطلاعات، باز هم با فرياد ادامه می‌دهد: "اين جمهوری اسلامی نيست" و پس از اتهاماتی که به آیت الله هاشمی رفسنجانی و خانواده اش می زند، می گوید: "به قرآن كودتا شده! و انقلاب به خطر افتاده است."

شاید عده ای پاسخ وزیر اطلاعات را به این رفتار شنیع و بی شرمانۀ کوچک زاده، بیش از حد بزرگوارانه بدانند و چنین بزرگواری و متانتی را باورپذیر ندانسته و نوعی اغراق رسانه ای تلقی کنند. اما این رفتار مودبانه و بزرگوارنه و این متانت مثال زدنی که ویژگی همۀ یاران واقعی امام و رهبری و همۀ فداکاران و دلسوزان حقیقی انقلاب اسلامی است، نشان دهندۀ خلوص و حقیقتی است که از شخصیّت بنیانگذار این نظام عزیز و رهبر معظم آن نشات گرفته و به خوبی نشان دهندۀ سره است از ناسره.

پاسخی حجت الاسلام علوی در پاسخ به این پرخاشگری ها و توهین ها که درحقیقت می تواند پاسخ ما نیز به کوچک زاده و همۀ منکرین نظام جمهوری اسلامی ایران باشد، این است: "حالا شما شده‌ايد دلسوز انقلاب؟ در دوران دفاع مقدس ما بوديم كه از نظام و انقلاب دفاع كرديم، حالا شما به عنوان مهمان می‌خواهيد، ميزبانان را از قطار انقلاب پياده كنيد؟" در ادامه حجت الاسلام علوی، پس از خروج همراه با تهدید کوچک زاده از این جلسه خطاب با حضار می گوید: "بنده ازقبل از انقلاب بدون هيچ ادعايی مقابل گلوله و ستم شاهی ايستاده ام و حال اين گونه با من برخورد می شود..."

اللّهُمَّ اجْعَلْ عَواقِبَ امُورِنا خَیْراً!