عليرضا قزوه دو غزل براي امام هشتم شيعيان، حضرت رضا(ع) سروده است.
خراسان در خراسان نور در جان تو ميچرخد
مگر خورشيد در چاك گريبان تو ميچرخد؟
خراسان مُهر دريا ميشود با گامهاي تو
به دست ابرها تسبيح باران تو ميچرخد
اگر شوق وصالت نيست در آيينهها، درها
چرا آيينه در آيينه، ايوان تو ميچرخد
طواف عاشقان هم بر مدار چشمهاي توست
سماع صوفيان هم گرد عرفان تو ميچرخد
به سقّاخانهات زيباست رقص كاسههاي نور
در اين پيمانه، آن پيمانه، پيمان تو ميچرخد
بيابان در بيابان گرگ شد، هر كوه، صيّادي
چقدر آهوي زخمي در شبستان تو ميچرخد
در اين آدينه لبريز از آغاز گل، شاعر!
شروع تازهاي در بيت پايان تو ميچرخد
***
برگشتهام امشب به خود از راه نشابور
شيرين دلكم يك دو دهن شوربخوان، شور
اي سوره اعراف من، اي قبله هشـتم
در ظلمت من پنجـرهاي بـاز كن از نـور
اي طوس تو ميقات همه چلّه نشينان
آبي تري از نور، درخشان تري از طور
از شهر سنـابـاد برايــم كفن آريــد
امّيد كه با نام تو سر بر كنم از گور
در حادثه موساي به هوش آمده ماييم
سبحانك يا نورتر از نورتر از نور!