ما هم می‌دانیم که تنها راه درمان معضلات اینترنتی کشور٬ استفاده از قوی‌سازی بنیه‌ی فرهنگی کشور است که طرح «پیوست فرهنگی» یکی از این راه‌ها بوده و اصل این کار٬ بر دوش هنرمندان و فعالان فرهنگی‌ست که با رصد و تحلیل چنین مسائلی٬ جامعه را از نظر فرهنگی آماده‌ی بهره‌برداری صحیح از ابزارهای تکنولوژیکی مدرن کنند.
گروه فرهنگ و هنر-سیّدمجتبی نعیمی: ما هم می‌دانیم که فیلترینگ٬ نه تنها راه درمان مشکلات اینترنتی کشور نیست٬ بلکه خیلی جاها حتی به عنوان مسکن هم نمی‌تواند عملکرد مناسبی داشته باشد. به جز بعضی موارد معدود که مجبور به استفاده از فیلترینگ می‌شویم -مواردی که در همه جای دنیا وجود دارد و منحصر به ایران نمی‌شود- در بقیۀ موارد٬ استفاده از آن توجیه خاصی ندارد.
به گزارش بولتن نیوز، ما هم می‌دانیم که تنها راه درمان معضلات
اینترنتی کشور٬ استفاده از قوی‌سازی بنیۀ فرهنگی کشور است که طرح «پیوست
فرهنگی» یکی از این راه‌ها بوده و اصل این کار٬ بر دوش هنرمندان و فعالان
فرهنگی‌ست که با رصد و تحلیل چنین مسائلی٬ جامعه را از نظر فرهنگی آمادۀ
بهره‌برداری صحیح از ابزارهای تکنولوژیکی مدرن کنند.
این‌ها را گفتیم تا کسی از ادامه‌ی بحث نتیجه نگیرد که ما موافق شکل فعلی فیلترینگ بوده و آنرا روش کارآمد مقابله با ناهنجاری‌های اینترنتی می‌دانیم. اما خوب است بیاییم و گذشته از بودن یا نبودن این ابزار کنترلی٬ نگاهی به خودمان بیاندازیم و ببینیم که ما تا چه اندازه از نظر فرهنگی٬ آماده‌ی بهربرداری صحیح از تکنولوژی روز هستیم. منظورمان از بهره‌برداری صحیح نیز استفاده از یک کالا یا خدمات در چهارچوب ارزش‌های اخلاقی رایج در جامعه است.
احتمالاً شما یا یکی از اطرافیان‌تان ازگوشی هوشمند یا تبلت استفاده کرده و برنامۀ معروف اما تا اطلاع ثانوی از کارافتادۀ"وی‌چت" را تجربه کرده‌اید. برنامه‌ای که امکان انواع ارتباطات مجازی بین دو یا چند نفر را فراهم نموده و با کمترین هزینه٬ یکی از بهترین خدمات ارتباطی را ارائه می‌داد.
اما این نرم‌افزار وقتی مورد استفاده‌ی ما قرار گرفت٬ مسیر بکارگیری آن به انحراف کشیده شد. چون مقدمات فرهنگی و حتی آگاهی‌های امنیتی لازم در خصوص استفاده‌ی سالم از آن در اختیار ما نبود. دقت داشته باشید! یک‌بار صحبت از این است که من کاربر دقیقا می‌دانم که فلان شی چه خصوصیاتی دارد و با آگاهی کامل٬ از آن استفاده‌ی نادرست می‌برم. اما یک‌بار صحبت از عدم آگاهی و آموزش لازم برای بهره‌برداری از آن شی است.
نکته اینجاست که در هر دو شرایط -که در بین کاربران اینترنتی ایران هر دو دسته یافت می‌شوند- ما با معضل فرهنگی بهره‌برداری غیراصولی از تکنولوژی مواجهیم. این که چرا این معضل به وجود آمده و از کی ایجاد شده و درصد فراگیری آن چقدر است٬ سر جای خود محفوظ٬ اما باید بپذیریم که بعضی از ما از فقر فرهنگی٬ به حریم شخصی دیگران نفوذ کردیم و بعضی دیگر نیز٬ از سر بی‌اطلاعی اطلاعات شخصی و حیثیتی‌مان را در معرض دید سایرین قرار دادیم. و همه‌ی این‌ها یعنی استفاده‌ی غیراخلاقی از اینترنت٬ چه خواسته چه ناخواسته!
خوب٬ حالا کافی‌ست شما خودتان را جای افرادی بگذارید که مسئول امنیت و
اخلاق جامعه بوده و می‌بینند که استفاده‌ی ناصحیح از ابزاری مثل نرم‌افزار
وی‌چت در حال آسیب وارد کردن به خط قرمز‌های جامعه است. چه می‌کنید؟ مسلما
هم خودتان و هم دیگران توقع دارند که در قبال معضل پیش آمده واکنشی نشان
دهید. دوباره فکر بد نکنید! همان اول گفتیم که فیلترینگ واکنش درستی برای
این معضل نیست. اما حرف ما یک قدم پیش از نحوه‌ی مقابله با معضلات اینترنتی
بوده و در پاسخ به کسانی‌ست که اصل سالم‌سازی استفاده از اینترنت را زیر
سوال برده و دنبال اینترنت بدون خط قرمز در ایران هستند.
نتیجتاً باید پذیرفت که وقتی فعالان فرهنگی ما فکری به حال این مسائل نمی‌کنند و مدیران فرهنگی ما حتی پیوست فرهنگی را جدی نمی‌گیرند و از همه مهمتر٬ من و شمای کاربر اینترنتی٬ خواسته یا ناخواسته از آن بد بهره‌برداری می‌کنیم٬ طبیعی‌ست که با واکنش آنهایی روبه‌رو می‌شویم که مسئولیت‌های مربوط با این ابزار را دارند. این قبول که اقدام آنها خوب نیست٬ اما باید بپذیریم که نحوه‌ی استفاده‌ی ما هم خوب نیست. پس بهتر است به جای یک دهم گل‌واژه‌هایی که نثار عموفیلترچی می‌کنیم٬ نگاهی از سر انصاف به عملکرد خود داشته باشیم. مطمئنا با این شرایط٬ نه تنها فیس‌بوک و وی‌چت رفع فیلتر نمی‌شوند که حتی ممکن است، پیچ شیر اینترنت کشور هر روز بسته‌تر از دیروز شود.