ثانیهای که عشق را میان دستانش به فوتبال ایران یادآور شد. پروانهای که از بخت شوم به زمین چمن آنجا رسیده بود و هر استوکی میتوانست عمر کوتاهش را تمام کند و دستان خسته آندو او را به گوشهای دیگر از دنیا برد.
این صحنه ماندگار و رفتار انسانی پسر نیک ایران، بسان لبخندیست به این فوتبال پر حرص و طمع که برای ریالی بیشتر به هیچ اخلاقی پایبند نیست. به شعارهای پر از خالی و دعواهای زرگری، به شنیده میشود های بی اساس، به بیرحمیهای بیپایان، به ریختن آبروی هر انسان!
رفتار آندوی عزیز، بهترین پیام برای شعار جوانمردانه فیفا بود، به شیطنت تایلندی ها و به خودمان که عشق را میان این هیاهو به خاک سپرده ایم. خسته نباشی برادر « مسیحی»
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com