فرار به جلوی حسن روحانی از مسوولیت در برابر تعلیق فعالیت های هسته ای

به گزارش بولتن نیوز، حسن روحانی می گوید که او با روسای جمهور وقت فرانسه ژاک شیراک و صدراعظم آلمان گرهارد شرودر جلسات خود را برگزار کرده است، در حالی که اکنون تیم هسته ای مذاکره کننده ایران با مدیر کل وزارت خارجه کشورهای 1+5 مذاکرات هسته ای را انجام می دهد. یعنی ملاقات حسن روحانی در سطحی بالاتر بوده است اما مذاکره کنونی ایران در سطح پایین تری نسبت به دوره حسن روحانی انجام می شود.

او مذاکره با سران تروئیکای اروپایی یعنی شیراک و شرودر را یک مزیت برجسته خود نسبت به تیم کنونی مذاکره کننده هسته ای می داند، البته جالب توجه است که او نام رهبر دیگر این تروئیکای اروپایی یعنی تونی بلر را به لیست خود اضافه نکرده است و سوال این است که چرا به موضوع ملاقات با بلر اشاره نکرده است! زیرا دیدار با بلر، این جانی بالفطره نیز در کلکسیون افتخارات دیپلماتیک حسن روحانی گنجانده شده است. کسی که در جنگ و اشغال عراق وافغانستان سهم داشته است.

سوال این است که اگر این مذاکرات در سطح بالاتری بوده چرا مذاکره و گفتگوهای حسن روحانی، منجر به تعلیق کلیه برنامه های هسته ای ایران گردید؟

اینها اقداماتی است که باید بجای تقدیر از حسن روحانی، وی مواخذه شود که چرا مهر تعلیق برنامه های هسته‌ای ایران را به عالی ترین مقام های سه کشور عمده اروپایی سپرده است و چرا در زمان مدیریت وی، غنی سازی اورانیوم کنار گذاشته و تا پایان حضور وی نیز شروع نشد؟

براین اساس شاید این طور باید ارزیابی کرد که تعلیق برنامه هسته ای ایران از این نظر به تائید سران فرانسه و انگلیس و آلمان رسیده است.

آیا حسن روحانی اساسا از خود پرسیده که ایران چه تخلفی انجام داده که برنامه هسته ای باید تعلیق می یافت؟
او در آن زمان یکی از کلیدی ترین مقام های تصمیم گیرندهپرونده هسته ای بوده و عملا مشاوره ها و اطلاعات او و گزارشات او ملاک عمل مسئولین بالاتر برای تصمیم گیری در مورد پرونده هسته ای ایران بوده است و گزارشاتی که او در این زمینه ارائه کرده است ملاک عمل مسوولان بالاتر نیز قرار گرفته است.

روحانی مذاکرات کنونی جلیلی با معاونین وزارت خارجه گروه 1+5 را در شان دبیر شورای امنیت ملی ایران نمی داند و می گوید که حسن روحانی با وزرا و سران تروئیکای اروپایی صحبت می کرده اما اکنون دبیر شورای امنیت ایران با معاونین و یا به قول او مدیر کل های وزرای خارجه گروه 1+5 مذاکره کرده است.

سوال این است که کدام روش بهتر نتیجه داده است آیا مذاکرات حسن روحانی با سران سه کشور اروپایی بهتر نتیجه داده وحقوق هسته ای ایران را به نتیجه رسانده است یا سعید جلیلی موفق شده که غنی سازی اورانیوم و حقوق هسته ای ایران را پیگیری کند؟

از منظر دیپلماتیک استفاده ایران از موقعیت دبیر شورای عالی امنیت ملی برای شروع مذاکرات روشی بود که از زمان حسن روحانی بصورت رویه درآمده بود و عملا وزیر امور خارجه و معاونین او از چرخه مذاکرات هسته ای کنار زده شده و این مسئولیت به شورای امنیت ملی ایران سپرده شده بود و قطعا در مذاکراتی که رئیس شورای سیاست گذاری اتحادیه اروپایی سولانا و خانم اشتون در آن حضور دارند خود روحانی نیز عمده مذاکرات خود را با سولانا انجام می دادند. که مذاکراتی که در جریان بود براین مبنا بود که آیا برنامه هسته ای را متوقف و تعلیق نمایند و این پیام تروئیکای اروپایی به حسن روحانی بود و او هم براحتی این موضوع را پذیرفته و برای 2 سال کلیه فعالیت های هسته ای ایران را تعلیق کرد.

اکنون که با ایستادگی و مقاومت جلیلی بر روی پرونده هسته ای ایران نه تنها کلیه فعالیتهای غنی سازی ایران به حالت عادی خود درآمده است غرب و آمریکا که در زمان روحانی حاضر نبودند بپذیرند که 10 سانتریفیوژ ایرانی برای غنی سازی اورانیوم به چرخش در بیاید اکنون نه تنها چرخش بیش از 8000 سانتریفیوژ را پذیرفته اند بلکه پذیرفته اند که ایران غنی سازی 5 درصد اورانیوم را انجام داده و دست از غنی سازی 20 درصد بردارد.

گام مهمی که روحانی و دو تن از معاونین او که اکنون در خدمت امپریالیسم و صهیونیسم هستند در خواب هم برای کشورمان متصور نبودند.