مردم در تهران بهدلیل تکثر کاندیدا پس از انتخابات اکثر نمایندگان خود را فراموش میکنند. یکی از وظایف شورا انتقال مشکلات تودههای مردم به حاکمیت است. یک نماینده مجلس بهدلیل حجم کار نمیتواند با تعداد زیادی از مردم رودررو برخورد داشته باشد؛ ولی یک عضو شورا میتواند در شهر با تعداد زیادی از مردم برخورد داشته باشد
نماینده مجلس بیشتر وظیفه ملی و استانی دارد، چون وقتی رأی میآورد نماینده کل کشور البته از طرف منطقه خاصی است. اعضای شورای فعلی افرادی مثل ساعی یا چمران هستند که این خوب است چون اشخاص شناختهشدهای هستند. دسترسی به اعضا شورای شهر بهدلیل حضور در محافل اجتماعی و محل کار بسیار آسانتر است؛ پس باید توجه بیشتری به تنوع کاندیدا و البته افرادی که بیشتر اجتماعیاند مثل رئیس یک صنف و یا استاد دانشگاه داشته باشیم.
شورای شهر با مجلس کار دارد. پس افرادی که سابقه پارلمانی هم داشته باشند لازم است، ولی نباید قاطبه آنها مثلا هنرمند یا ورزشکار باشند. باید ترکیب اعضای شورا ترکیبی از سیاسیون و هنرمندان و ورزشکاران باشد. درمورد تهران به دلیل تکثر نمایندگان این تنوع میتواند بیشتر به چشم آید. وزیر سابق، مهندس هنرمند و ورزشکار میتوانند حضور داشته باشند.
باتوجه به نقش شورا در حوزههای مختلف اقتصادی، عمرانی و فرهنگی، افرادی در این حوزه موفقترند که ارتباط عمیقی با تودههای مردم داشته باشند. لازم نیست که حتما سابقه فعالیت سیاسی داشته باشند، اگرچه درصورت داشتن سابقه سیاسی، شخص میتواند موفقتر باشد. تفاوتی که شورای شهر با مجلس دارد این است که با مسائل خرد اجتماعی سروکار دارد پس هم اشخاص سیاسی میتوانند در آن حضور داشته باشند، هم هنرمندان و هم ورزشکاران.
شورای شهر جای کار سیاسی نیست، چون شما در مجلس میتوانید فراکسیون سیاسی داشته باشید مثل اصلاحطلبان یا اصولگرایان، ولی در شورا اینطور نباید باشد. نمایندگان نباید جلسات حزبی خود را وارد شورا کنند. مشکلی که میتواند در این زمینه باشد این است که اکثریت نمایندگان شورا سیاستمدار و یا هنرمند باشند و همه اصناف حضور نداشته باشند. حضور اهل هنر، ورزش، شهرسازی، ادبیات و حتی اصناف در شورا نه تنها مفید بلکه لازم است، چون تمام این موضوعات به شکل تصادفی در شورا مطرح میشود، مثلا در موضوعاتی همچون محیط زیست که معضلاند. خوب است که شخصی که درگذشته رئیس سازمان محیط زیست بوده یا کسی که وزیر ارشاد دولت قبلی بوده در شورا حضور داشته باشد و به مسائل هنری احاطه داشته باشد. البته من به گذشته سیاسی شخص کاری ندارم.
اگر بخواهید بحث سرانه محیط مسقف ورزشی یا عملکرد تیمها یا میزان ورزشگاهها را بررسی کنید، چه عیبی دارد ورزشکاران در شورا باشند و بتوانند بهطور فنی و با شناخت موضوع اظهارنظر کنند. افرادی همچون رسول خادم یا آقای بیادی ورزشکار بودهاند و حضور آنان نیز لازم است. نکته دیگر این که اغلب اصحاب فرهنگ و رسانه مثل مجریان، روزنامهنگاران و خبرنگاران چون رسانهای هستند شاید از همه موضوعات باخبر نباشند ولی به فراخور حرفه با همه این مسائل درگیر بوده فکر کرده، فیلم ساختهاند. البته اینها کلیاتاند و اینکه طرف چقدر وقت میگذارد و موفق میشود بحث دیگری است.
موضوع تغییر فضای سیاسی کشور موضوع دیگری است. راستش را بخواهید من متأسفم که سیاستبازان نهتنها در مجلس بلکه در شورا هم حاکماند و اعضای سیاسی برای القای اهداف خود افراد خود را وارد میکنند. من معتقدم این به شورا ضربه میزند بهنظر من مثلا پزشکی که به مسائل روانی آشنا باشد، خوب است که در این زمینه در بین اعضا باشد ولی متأسفانه در زمان انتخابات افراد بر اساس تمایل و جناح سیاسی مطرح میشوند که این بد است ورود یک ورزشکار بهدلیل شناخت موضوع و پرستیژ بینالمللی میتواند کمک خوبی بکند ولی اعضا نباید به تله سیاستبازان بیفتند. بنابراین 300هزارنفر که آمدهاند بسیارخوب است و من آن را میمون میدانم.
فکر میکنم که هنوز تغییر عمدهای رخ نداده و هنوز سیاستبازان بر فضا حاکم هستند؛ البته این مربوط به این دوره نیست و سیاستمداران به شورا بهعنوان عرصه قدرت نگاه میکنند. حضور اهل هنر و ورزش اگر بهعنوان نماینده یک جریان سیاسی باشد اصلا مطلوب نیست. مسائل شورا بسیار گسترده است و میتوانند در موضوعات مختلف ورود کنند و این یک امتیاز است ولی متأسفانه همیشه موضوعات میرود بهسمت بحثهای سیاسی و این دولت و آن دولت. میبینیم که دولتها به شورا نگاه رقیب داشته و درصورت تفاوت نگاه شورا و دولت، کمکهای دولت کم میشود. انتظار میرود که اعضا وارد بازی سیاسی نشده و برایشان فرقی نکند که دولت آقای احمدینژاد است یا دیگری.
مجلس جای حرف و فعالیت سیاسی است، ولی شورا محیط بررسی مسائل شهری و فارغ از مسائل جناحی است. مثلا حسین رضازاده با موضوع ورزش جهانی میتواند ارتباط داشته باشد اما این نباید با موضوعات و بحثهای سیاسی مخلوط شود.
تکثر کاندیدا نکته مثبتی است ولی مردم باید تنوعی را انتخاب بکنند، چون مسائل شورا بسیارگسترده است. متأسفانه جریانات سیاسی در پی استفاده ابزاری از چهرهها هستند و میتوانند منجر به دعواهای سیاسی در شورا شوند.
در شورای فعلی افرادی مثل دکتر شیبانی وارد دعواهای سیاسی نشدند؛ ولی عدهای از شورا به عنوان تریبونی برای زدن حرفهای سیاسی استفاده کردند.
بهدلیل نبود سیستم حزبی در کشور، شورا باید شخصیت غیرسیاسی خود را حفظ کرده و به وظایف خود مثل انتخاب شهردار عمل کند. به عقیده بنده در کشور ما بهدلیل حجم کار بعد از ریاستجمهوری شهردار مهمترین مسئولیت است.
انتخاب شهردار تهران وظیفه بسیار مهمی است و شورا باید نهایت دقت را در این مورد داشته باشد.
درآخر لازم است بدانیم:
اعضای شورا باید استقلال خود را حفظ کنند، چون وظیفه مهم انتخاب شهردار و نظارت بر آن را برعهده دارند.
مردم باید با توجه به کمتربودن ممیزی در شورا و تکثر بیشتر کاندیداها حتما به تنوع رأی دهند، چون شورا هم حسابدار میخواهد هم هنرمند و مهندس.
اگر شورا از دولت دنبالهروی نکند، میتواند فواید بسیاری برای مردم داشته باشد.
من امیدوارم انتخابات شورا انتخابات پرشوری شود؛ همانطورکه در بسیاری از کشورها اینگونه است
منبع: هفته نامه پنجره
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com