برداشت 2.7 میلیارد دلار از صندوق توسعه ملی، با کدام ضرورت اقتصاد مقاومتی و حمایت از تولید هزینه می شود؟

----

اگر این پول به افرادی که از سطح عمومی جامعه پایین تر هستند داده شود ، یک سری از مضررات را ندارد . ولی اگر به بقیه داده شود به بخصوص افرادی که از سطح عمومی رفاه اقتصادی بالاتر هستند ، این پول یا صرف خرید و احتکار ارز و یا مصرف افراطی کالا می شود . و با بالا رفتن سطح عمومی قیمت ها این کمک به افراد نیازمند جبران و یا حتی تبدیل به ضربه می شود . بنابراین لااقل تا زمانی که این کمک ها همراه با شفافیت اقتصادی نباشند بی فایده اند .
بدی کار این است که هیچ تلاشی از طرف دولت برای دستیابی و استفاده از این اطلاعات وجود ندارد . برخی از این اطلاعات بسادگی بدست می آیند . مثلا سرپرست خانواده ای که خودروی 50 یا 100 میلیونی دارد چرا چندین ماه بنزین یارانه ای و یارانه نقدی دریافت کرد ؟
در حالی که شناسایی این افراد بسیار ساده و عمل فوق بدون هیچ اعتراضی انجام می شد ، ولی متاسفانه چندین ماه این نقدینگی به بازار تزریق شد و به بالا رفتن قیمت ها کمک کرد . به خصوص اینکه من نوع این نقدینگی را بسیار خطرناک و تورم ساز می دانم . بسیاری از خانواده ها سرمایه هایی بسیار بزرگ تر از این مبالغ دارند که توسط سرپرست خانواده سرمایه گذاری شده و خانواده با صرفه جویی و تلاش منتظر به نتیجه رسیدن این سرمایه گذاری است و به همین خاطر سختی های ناشی از صرفه جویی را راحت تر تحمل می کند . حتی آلوده شدن فکر اعضای خانواده به ویروس مبارک کار و تولید و یا سرمایه گذاری باعث می شود پس از اتمام کار هم باز سرمایه حاصل را سرمایه گذاری کرده و باز هم منتظر بمانند .
مخلص کلام اینکه این نوع پول ها که سخت بدست آمده براحتی به بازار مصرف تزریق نمی شود .
ولی یارانه نقدی برای این خانوده ها از جهت توضیحات فوق بدترین نوع پول است و تقریبا همه آن به بازار مصرف تزریق می شود .
بنابراین تا جایی که ممکن باید این تزریق پول را کاهش داد .