عصبانیت رادیو فردا از استقبال مردم از کتاب مفاتیح الحیات

ابتدا تلاش مذبوحانه ای برای تشکیک در آمار مرتبط با مفاتیح الحیات ارائه می شود و سپس تا جایی که ممکن است، شخصیت این عالم وارسته مورد هجمه واقع می شود. به این مطلب توجه نمایید:

"آثار جوادی آملی نشان می دهند که اولا خود وی نويسنده‌ی آنها نيست بلکه افرادی نوارهای سخنرانی ايشان را پياده کرده و به صورت کتاب منتشر می سازند؛ ثانيا هيچ اثری از نيازهای روزمره‌ی مردم در آثار و گفتارهای وی به چشم نمی خورد تا پر فروش بودن يک اثرش قابل فهم شود؛ و ثالثا ايشان نه سخنران و نه نويسنده‌ای مجرب و خوشگوست که مخاطب به سبک گفتاری و نوشتاری وی (همانند علی شريعتی يا الهی قمشه‌ای) جلب شود. سخنرانيهای وی که سه دهه است از تلويزيون و راديوی دولتی جمهوری اسلامی پخش می شود هميشه از کم بيننده ترين برنامه‌ها بوده‌اند".
در پاسخ باید بیان نمود که اگر فقط نگارشِ فرمایشات شفاهی ایشان، قابلیت چاپ به عنوان کتاب را دارا می باشد، پس اگرعلامه جوادی شخصاً مبادرت به نگارش کتاب نمایند باید انتظار داشت که این اثر ده ها بار تجدید چاپ شود، همانطور که خیلی از کتب شهید مطهری و علامه مصباح از این نوع می باشند!  
به علاوه، علامه طباطبایی طی مصاحبه ای که بارها از تلویزیون پخش شد، در مورد بهترین شاگردانشان فرموند: آقایان جوادی، حسن زاده و مصباح. نکته عجیب اینجاست که اگر یکی از برجسته ترین شاگردان علامه طباطبایی سخنران مجربی نیست، آیا در بین افراد غالباً فاقد تحصیلات عالیه تحریریه رادیو فردا باید به دنبال "سخنران و نويسنده‌ای مجرب و خوشگو" گشت؟
این رادیو کذاب، در حالی که حتی یک بار هم تبلیغ بازرگانی ای از کتاب مفاتیح الحیات در صدا و سیمای جمهوری اسلامی دیده نشده می نویسد: 

"همه‌ی تبليغات دولتی در پيرامون اين اثر (اخبار ناياب شدن، چاپ بيست و سوم، چاپ پنجاه و سوم، چاپ شصت و هشتم) برای ارتقای مقام يک روحانی معمولی به ايدئولوگ و فيلسوفی دولتی است تا بعد تعريف و تمجيد وی از علی خامنه‌ای (که چندين بار انجام شده) دستمايه‌ای برای بزرگداشت ولی فقيه قرار گيرد. روابط خويشاوندی با مقامات دولتی نيز در اين ميان بی اثر نبوده است (جوايز کتاب سال ايشان نيز در همين مسير قابل فهم هستند). بر خلاف مرحوم منتظری، عبدالله جوادی آملی و حسن حسن زاده‌ی آملی دارای شاگردان پر و پا قرصی در حوزه‌های علميه نيز نبوده‌اند تا اين ترويج و تبليغ به فعاليت آنها نسبت داده شود". 

و البته این رادیو، ناآگاه از موقعیت و شأنِ این حضرات، فردی مانند منتظری را که در زمره "آخوند های خوب" برای رادیو فردا تلقی می گردد، مورد تمجید قرار می دهد! و در ادامه می افزاید: 

"خاطرات آیت الله منتظری ظرفيت تبديل به يک اثر پر فروش را داشت اما حتی در دوره‌ی محمد خاتمی اجازه‌ی انتشار نيافت. در مقابل، دستگاه‌های تبليغاتی حکومت حداکثر تلاش خود را کردند تا فيلم‌های "اخراجی‌ها" يا آثار مربوط به خاطرات جنگ از زبان رسمی حکومت را به پر فروش تبديل کنند".
فارغ از اینکه چرا یک رادیوی آمریکایی متاسف است از اینکه خاطراتِ یک آخوندِ مسلمان (منتظری) به طورِ  گسترده منتشر نشده، فروش بی نظیر و استثنایی فیلم اخراجی ها را که متفاوت است از آثار به اصطلاح متخصصینِ این حوزه، مانند "جدایی نادر از سیمین" ها و آثار مبتذلِ مورد تایید رادیوی سازمانِ سیا، باید با این دروغِ بزرگ توجیه کند که از تبلیغات دولتی بهره مند بوده اند!
ظاهراً رصد مداومِ اخبار رادیو کذاب، شاخص بسیار ارزنده ایست برای کشف واقعیت. فقط کافیست تمام مطالبش را وارونه عمل کنید!