به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه فارس، حضرت آیتالله العظمی بهجت(ره) در کتاب «پرسشهای شما، پاسخهای آیتالله بهجت» در پاسخ به این سؤال که چرا وهابیها بوسیدن ضریح و توسل به اولیای الهی را شرک میدانند؟ میفرمایند: «ابن تیمیه» که بوسیدن ضریح و توسل به اولیای خدا را شرک و حرام میداند، به خود اشکال میکند که اگر به ما بگویید: پس چه طور استلام حجرالأسود و تقبیل و بوسیدن و تبرک به آن در حج، و نیز طواف کردن بر گرد بیتالله الحرام، از پیغمبر اکرم (ص) مأثور و سنت است؟ در جواب میگوییم: «هکذا وردا!»؛ در شریعت چنین وارد شده است! آیا میشود چیزی شرک باشد و استثنائاً مشروع بوده و در شرع وارد شده باشد؟! اگر پیغمبری قائل به شرک باشد و دعوت به شرک کند، آیا کسی سخن او را باور میکند؟! آیا شرک فقط در خصوص حجرالأسود و طواف مانعی ندارد؟! و آیا اساساً شرک (که نقلا ممتنع است) قابل تخصیص است؟! طواف کردن بر گرد خانه خدا که از سنگ است هم همین طور، زیرا تعظیم یک سنگ و چرخیدن بر دور احجار و تعظیم آنها به نظر شما شرک و کفر است ولی مستثنی است. آیا خدا و رسول که ما را به حج و طواف خانه خود - که از اعظم واجبات و مراتب بندگی در اسلام است - دعوت کردهاند، به شرک و کفر دعوت کردهاند؟! و آیا خود پیغمبر هم در طواف خانه خدا و استلام حجر به نوعی شرک و کفر مرتکب و معتقد بوده است؟! آری، ائمه و شیوخ المسلمین که «یطاعون و لا یعصون» (از آنها طاعت میشود و هرگز از آنان نافرمانی نمیشود) این گونه سخنان را میگویند! اگر کسی کافر باشد و از طرفی به اهل بیت (ع) هم محبت داشته باشد سودی برای او خواهد داشت؟!