10 واقعیت موضوع تحریم خرید نفت ایران از سوی اتحادیه اروپا

واقعیت اول: اروپائیها با تمام ظرفیت از سیاست های آمریکا و صهیونیست پیروی می کنند و هدف آنها از تحریم خرید نفت ایران از سوی این اتحادیه کشاندن ایران به پای میز مذاکره است.

واقعیت دوم: این میز مذاکره میزی نیست که بخواهد منافع ایران را تامین کند، بلکه میزی است برای دست برداشتن از منافع و کوتاه آمدن نسبت به آرمانهای انقلاب. این میز خط قرمز ماست.

واقعیت سوم: اروپائیها در حال حاضر بشدت محتاج نفت متوسط ایران هستند و درحال حاضر هیچ ظرفیت بلا استفاده ایی در بین تولیدکنندگان نفت دنیا وجود ندارد تا خلا ناشی از نفت ایران را برای پالایشگاه اروپا تامین کند.از طرف دیگر پالایشگران در چهار کشور اروپایی یعنی ایتالیا، یونان، اسپانیا و فرانسه که خریدار عمده نفت ایران هستند، بشدت با اقدام یک جانبه اتحادیه اروپا بدون در نظر گرفتن منافع اقتصادی این پالایشگران، مخالف هستند.

همچنین پالایشگاه در این چهار کشور اروپایی بر اساس نفت متوسط ایران طراحی شده است و برای تغییر این طراحی و استاندارهای لازم، هزینه و زمان زیاد نیاز است که در حال حاضر در این شرایط امکان این زمان و تامین هزینه ها وجود ندارد.

واقعیت چهارم: مساله کشور عربستان است که نفت مشابه نفت ایران را دارد و با وجود سفر مقامات اروپایی به این کشور برای تامین نفت مورد نیاز پالایشگاه اروپایی، علارغم دادن وعده عربستان به آنها برای تامین نیاز آنها، عملا تا کنون این کشور امکان تامین نفت مورد نیاز اروپا را نداشته است و اگر بخواهد از تولید نفت موجود، نیاز اروپا را تامین کند، باید مشتریان فعلی را حذف کند.

واقعیت پنجم: از طرف دیگر بعد از عربستان، کشور روسیه نفت مشابه نفت ایران را دارد اما نفت این کشور گران تر از نفت خلیج فارس است و هزینه پالایش آن هم بالاست و از طرف دیگر روسیه برای نفت خود مشتری دارد و اگر نفت خود را به اروپا بدهد، مشتری هایش ازدست می روند و نفت ایران مشتری آنرا جذب می کند.

واقعیت ششم: در سال 2012 رشدی برای تقاضای نفت بخصوص برای نفت آسیا وجود دارد و این رشد با تحریم نفت ایران در تضاد است و اگر نفت ایران را تحریم کنند، تقاضا 2 برابر خواهد شد و عملا کشورها قادر به تامین نیاز مضاعف نخواهند بود و این افزایش نیاز در آسیا بالغ بر 500 هزار بشکه نفت در روز خواهد بود.

واقعیت هفتم: در سال2012 تمام کشور اروپایی قرارداد تامین و خرید نفت از ایران را به امضای نهایی رساندند و با توجه اینکه عملا هیچ کشوری آمادگی بستن قرارداد جدید با اروپا را ندارد، فرصت مانور سیاسی و اقتصادی اروپا علیه ایران کاملا سلب شده است.

واقعیت هشتم: به لحاظ حقوقی تمام قراردادهای نهایی شده بین فروشنده و خریدار با رعایت بحث حقوق حوادث غیر قابل پیش بینی شده است که طرفین می توانند قرارداد را اجرا نکنند و چنانچه کشورها تصمیم بگیرند خرید نفت را متوقف کنند، هیچ گونه خسارتی قابل مطالبه و پرداخت نیست. اتحادیه اروپا قانون وضع کرده تا شش ماه دیگر از ایران نفت نخرد، لذا ما نمی توانیم ادعادی خسارت کنیم. متقابلا اگر مجلس شورای اسلامی در پاسخ به تهدید اروپا طرح 2 فوریتی قطع صادرات نفت را تنظیم و به تصویب برساند، طرف اروپایی از ایران حق مطالبه خسارت را ندارد. بنابراین قرارداد از 2 طرف قابل لغو شدن و بدون دریافت غرامت می باشد.

واقعیت نهم: ایران حدکثر 2 سال وقت نیاز دارد تا با سرمایه گذاری حدود چهار و نیم تا شش میلیارد دلار، پالایشگاهی با ظرفیت 200 هزار بشکه پالایش در روز را ایجاد کند که عملا زمان مناسبی است برای تبدیل تهدید به یک فرصت بزرگ.

این یک سرمایه گذاری برای کاهش وابستگی بودجه به درآمد نفتی و این فرصت ها برای ایران کاملا قابل تکرار خواهد بود تا ما به جایی برسیم که مقام معظم رهبری فرمودند «آرزوی من آن است که روزی برسد که درب چاه های نفت را برای صادرات نفت خام ببندیم و عملا اقتصاد کشور را از وابستگی به نفت نجات دهیم».

واقعیت دهم: در حال حاضر با همین اقدام ناقص اروپا چند دلار به قیمت نفت افزوده شد و اگر ایران اقدام به قطع صادرات نفت به اروپا کند حداقل 20 دلار به قیمت نفت اضافه خواهد شد و اگر ما نفت صادر نکنیم و جایگزینی برای خریدار اروپایی پیدا نکنیم عملا درآمد ایران از نفت کاهش نخواهد کرد.