کد خبر: ۵۶۶۵۷۴
تعداد نظرات: ۲ نظر
تاریخ انتشار: ۰۶ مهر ۱۳۹۷ - ۱۹:۰۶
اختلاف طبقاتی در نظام آموزشی؛
ژن‌های مرغوب به مدارس مطلوب می‌روند و می‌شوند وارثان اقتصاد و هنر و ژن‌های نامرغوب به مدارس ضعیف می‌روند و می‌شوند وارثان فقر!

وقتی مدرسه نابرابری را تثبیت می‌کندگروه اجتماعی: دکتر فردین علیخواه – جامعه‌شناس و استاد دانشگاه، در یادداشت پیش رو معتقد است مدرسه در ایران به‌تدریج تبدیل به سیستم تثبیت نابرابری‌های اجتماعی می‌شود. ژن‌های مرغوب که در خانواده‌هایی با سرمایه فرهنگی و اقتصادی بالا رشد می‌کنند به مدارس مطلوب می‌روند و می‌شوند وارثان اقتصاد و هنر، و ژن‌های نامرغوب که والدین مرغوبی ندارند به مدارس ضعیف می‌روند و می‌شوند وارثان فقر!

به گزارش بولتن نیوز، متن این یادداشت به شرح زیر است: 

از بعضی خانواده‌ها سؤال می‌کنم که برای تحصیل فرزندشان چقدر شهریه پرداخت می‌کنند، با شنیدن پاسخ، بی‌اختیار سوت ممتدی می‌زنم! به زمین نگاه می‌کنم و سرم را به چپ و راست تکان می‌دهم. 5، 10، 15 ، 20 میلیون تومان برای یک سال! از کسانی که مبلغ بالاتری پرداخت کرده‌اند می‌پرسم که این پول را درازای دریافت چه خدماتی پرداخت می‌کنید. می‌گویند: دو زبان خارجی یاد می‌دهند، معلم نقاشی‌شان فلانی است، موسیقی و حرکات موزون یاد می‌دهند، کلاس‌های ورزششان در فلان باشگاه است، از انواع هنرها می‌توانند یکی را انتخاب و فرد شناخته‌شده‌ای در آن هنر به آن‌ها درس بدهد، غذایشان تحت نظر یک متخصص تغذیه است، آن‌ها را به موزه‌ها، گالری‌ها و کتاب‌فروشی‌ها می‌برند، وضعیت پزشکی‌شان مدام چک می‌شود، برنامه‌های هنری با حضور والدین ترتیب می‌دهند، برایشان کلاس قصه‌گویی و شاهنامه‌خوانی برگزار می‌کنند و ...

بوردیو؛ جامعه‌شناس فرانسوی چند دهه قبل به‌نقد جدی نظام آموزشی فرانسه پرداخت. او معتقد بود که کارکرد نظام آموزشی آن است که دانش آموزان را برای زندگی پس از مدرسه یا دانشگاه توانمند کند و به آن‌ها مهارت‌های لازم برای فرهیخته بودن را بیاموزد. منظور او از فرهیختگی، کسب منش‌ها و شیوه‌های درک جهان، و نیز مهارت‌هایی بود که با داشتن آن‌ها افراد احساس نکنند که در مقایسه با سایرین چیزی کم دارند. مثلاً دانش آموزان پس از اتمام دوره تحصیل بتوانند به یک زبان خارجی حرف بزنند، وقتی یک تابلوی نقاشی دیدند بگویند که این تابلو در چه سبکی نقاشی شده است، اگر به یک موسیقی گوش کردند بگویند که این موسیقی در چه سبکی است، نام سازهای موسیقی را به‌درستی بدانند، با مهارت‌های اجتماعی نظیر ایجاد ارتباط اجتماعی و نیز رفتار در موقعیت‌های اجتماعی مختلف نظیر رستوران یا گالری‌های هنری آشنا باشند. درمجموع توانایی رمزگشایی از عرصه اجتماع و هنر را کسب کنند. 

 

وقتی مدرسه نابرابری را تثبیت می‌کند

 

ازنظر او همه دانش آموزان با توان و قابلیت‌های یکسانی وارد نظام مدرسه نمی‌شوند. برخی از آن‌ها از قبل دارای خانواده فرهیخته‌ای هستند و روشن است که اگر در مدرسه چنین چیزهایی به دانش آموزان یاد داده شود توانایی‌های آنان صرفاً تکمیل خواهد شد چون از زمینه‌های لازم برخوردارند. ولی عده‌ای از دانش آموزان هم هستند که در خانواده اصلاً چنین چیزهایی را نیاموخته‌اند و به تعبیری خانواده فقیری داشته‌اند. وظیفه نظام آموزش‌وپرورش آن است که روی این دانش آموزان بیشتر کار کند. به آنان بیشتر آموزش بدهد تا همپای دانش آموزان دسته اول شوند. امری که برخی آن را تبعیض مثبت می‌دانند. نظام آموزش‌وپرورش باید وضعیت را عادلانه پیش ببرد تا درنهایت دانش آموزان با توانایی‌های مشابهی دوره تحصیل را به اتمام برسانند. 

نظر بوردیو آن بود که نظام آموزشی فرانسه چنین نیست. درواقع نابرابری موجود در نظام آموزشی باعث می‌شود تا فقرا، بافرهنگ حاکم بر خانواده‌های فقیر وارد و با همان فرهنگ خارج شوند. خانواده‌هایی که پولدارترند یا به تعبیر بوردیو سرمایه اقتصادی و فرهنگی بیشتری دارند فرزندان خود را به مدارس درجه‌یک می‌فرستند و خانواده‌های کم‌درآمد به مدارس ضعیف‌تر. نتیجه آنکه وارثان اقتصاد، هنر و سیاست همچنان وارث و مدعی این عرصه می‌مانند و وارثان فقر هم همچنان فقر را به نسل بعد از خود منتقل می‌کنند. نابرابری از طریق مدرسه مدام بازتولید می‌شود. بوردیو این امر را خشونت نمادین می‌داند. یعنی نظام آموزش‌وپرورش به شکل سمبلیک عده‌ای را از گردونه فرهیخته شدن و کسب مهارت‌های اجتماعی لازم برای زندگی امروزی کنار می‌گذارد.

آنچه بوردیو چند دهه قبل در خصوص نظام آموزشی کشور فرانسه گفت ظاهراً به شکل زیرپوستی در کشور ما در حال وقوع است. متأسفانه در کشوری که در قانون اساسی‌اش بر آموزش رایگان تأکید شده است روزبه‌روز شاهد طبقاتی شدن امر آموزش هستیم. نکته جالب آنکه در مدارس دولتی هم شاهد طبقاتی شدن هستیم و مسئله فقط مدارس خصوصی/دولتی نیست. برخی از مدارس دولتی هم که در مناطق مرفه نشین شهرها قرار دارند با دریافت مستمر هزینه از والدین تلاش می‌کنند خدمات ویژه‌ای به دانش آموزان ارائه دهند. و دراین‌بین آنچه مشهود است :

مدرسه در ایران به‌تدریج تبدیل به سیستم تثبیت نابرابری‌های اجتماعی می‌شود. ژن‌های مرغوب که در خانواده‌هایی با سرمایه فرهنگی و اقتصادی بالا رشد می‌کنند به مدارس مطلوب می‌روند و می‌شوند وارثان اقتصاد و هنر، و ژن‌های نامرغوب که والدین مرغوبی ندارند به مدارس ضعیف می‌روند و می‌شوند وارثان فقر!

سخن پایانی: مراقب باشیم. برخی از این مدارس چنین به والدین القاء می‌کنند که پدر و مادر خوب بودن یعنی کسی که چنین خدمات گران‌قیمتی را برای فرزندانش فراهم کند.


انتهای پیام/#

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

انتشار یافته: ۲
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
کوچکترین
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳۹۷/۰۷/۰۶ - ۲۲:۳۲
0
0
این دوستمون درست فرموده اما با سی سال تاخیر ! یکی از ظلم هایی که بر پیکر انقلاب اسلامی شد و میشود توقع عدالت اجتماعی از آن بعنوان تنها آرمان انقلاب است در صورتی که در آرمانهای بالای انقلاب اسلامی روح معرفت و رفاه همگانی و ایجاد جامعه ایی آرمانی و آخرتی با دنیایی مرده و فراتر از عدالتها حداقلی نهفته بود که متاسفانه توسط آنهایی که با ایجاد دانشگاههای سکولار پرور غیر انتفاعی و همینطور مدارس غیر انتفاعی به یغما رفت و شد محلی برای رشد سریع بی عدالتی آموزشی و در نتیجه غصب انواع مدیریتهای خرد و کلان کشور و ربودن انقلاب بدست نااهلان عملی شد و نتیجه اش این وضعیت شد که لیبرالیسیم جای خود را در تفکرات مدیران کشور باز کرد و آرمانهای انقلاب یکی پس دیگری بفراموشی سپرد شد و بانیان این فرایند شدند سرداران دروغین سازندگی و تمام بی عدالتی های اجتماعی ، بهداشتی ، رفاهی ، اقتصادی و آموزشی محصول همان تفکری غیر انتفاعی نمودن نظام آموزشی است که توسط آنها نهادینه شد . آنها این گونه سیستم نظام آموزشی را برای خود تبدیل به کارخانه چاپ اسکناس برای خود کردند و برای انقلاب اسلامی آفتی ساختند که هنوز در حال رشد است و هر روز قوی تر میشود تا ریشه انقلاب را بخشکاند .
کوچکترین
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳۹۷/۰۷/۰۷ - ۰۹:۰۶
0
0
در نوشته بالای # با دنیایی مرفه # منظور بوده که بدلیل استفاده از کی پد موبایل اشتباها دنیایی مرده درج شده
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر :